Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz

Q: Czy książka ,,Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet)" nadaje się do samodzielnej nauki C++ od podstaw?

Tak, książka została napisana w przyjaznym i przystępnym stylu, prowadząc czytelnika krok po kroku od podstaw języka C++ aż po zaawansowane zagadnienia. Liczne przykłady i ćwiczenia ułatwiają samodzielne przyswajanie wiedzy.

Q: Czy w książce znajdę aktualne informacje dotyczące nowoczesnych standardów C++?

Tak, wydanie III zostało zaktualizowane i uwzględnia nowoczesne elementy języka C++, takie jak wyrażenia lambda, auto, constexpr, obsługa wyjątków, szablony i inne funkcjonalności wprowadzone w nowszych standardach.

Q: Jakie zagadnienia są szczegółowo omówione w tej książce?

Książka obejmuje szeroki zakres tematów, m.in.: typy danych, instrukcje sterujące, funkcje, wskaźniki, klasy i dziedziczenie, obsługę wyjątków, projektowanie obiektowe, szablony, operacje wejścia-wyjścia, wyrażenia lambda, a także praktyczne przykłady i ćwiczenia.

Q: Czy książka zawiera ćwiczenia i przykłady do samodzielnego wykonania?

Tak, każdy rozdział kończy się ćwiczeniami, a liczne przykłady kodu pomagają utrwalić omawiane zagadnienia w praktyce.

Q: Czy książka nadaje się jako pomoc naukowa na studiach informatycznych lub do przygotowania do pracy programisty?

Zdecydowanie tak. Publikacja jest kompleksowa i szczegółowa, dzięki czemu świetnie sprawdzi się zarówno jako podręcznik akademicki, jak i praktyczny przewodnik dla przyszłych i obecnych programistów.

Q: Jakie są zalety tego wydania w porównaniu z innymi książkami do nauki C++?

,,Opus magnum C++" wyróżnia się przystępnym językiem, szerokim zakresem tematów, aktualnością treści oraz dużą liczbą praktycznych przykładów i ćwiczeń. Autor jest uznanym specjalistą, co gwarantuje wysoką jakość merytoryczną.

Q: Czy książka jest odpowiednia dla osób, które już znają podstawy C++ i chcą pogłębić swoją wiedzę?

Tak, książka obejmuje zarówno podstawowe, jak i zaawansowane zagadnienia, więc jest wartościowa także dla osób chcących rozwinąć swoje umiejętności programowania w C++.

(ebook) (audiobook) (audiobook)

Promocja Przejdź
Promocja Przejdź

Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz - okladka książki

Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz - audiobook MP3

Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz - audiobook CD

Zajrzyj do książki

Autor:: Jerzy Grębosz
Wydawnictwo:: Helion
Wydawnictwo:: Helion
Ocena:: 5.4/6 Opinie: 36
Stron:: 1648
Druk:: oprawa miękka
Dostępny format:: PDF

Czytaj fragment

Książka

156,87 zł ~~249,00 zł~~ (-37%)

149,40 zł najniższa cena z 30 dni

Dodaj do koszyka Wysyłamy w 24h

Ebook

131,97 zł ~~249,00 zł~~ (-47%)

124,50 zł najniższa cena z 30 dni

Dodaj do koszyka lub Kup na prezent Kup 1-kliknięciem

Przenieś na półkę

Do przechowalni

Powiadom o dostępności audiobooka »

Najczęściej kupowane razem

Opus magnum C++. Misja w nadprzestrzeń C++14/17. Tom 4. Wydanie II poprawione Jerzy Grębosz

Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz

Cena zestawu: 190,80 zł

Oszczędzasz: 127,00 zł (40%)

Dodaj do koszyka

Najczęściej kupowane razem

Opus magnum C++. Misja w nadprzestrzeń C++14/17. Tom 4. Wydanie II poprawione Jerzy Grębosz

Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz

Cena zestawu: 158,90 zł

Oszczędzasz: 159,00 zł (50%)

Dodaj do koszyka

Czego się nauczysz?

Tworzenia i uruchamiania pierwszych programów w języku C++
Stosowania instrukcji sterujących: if, switch, pętle for, while, do...while, break, continue, goto
Definiowania i używania prostych oraz złożonych typów danych, stałych i zmiennych
Operowania operatorami arytmetycznymi, logicznymi, bitowymi i rzutowania typów
Pracy z typami std::string i std::vector oraz wykorzystania zakresowego for
Tworzenia, deklarowania i wywoływania funkcji, przekazywania argumentów przez wartość i referencję
Korzystania z preprocesora i makrodefinicji w programach C++
Definiowania i obsługi tablic jedno- i wielowymiarowych oraz wektorów wielowymiarowych
Stosowania wskaźników do pracy z pamięcią, tablicami, funkcjami i obiektami
Przeładowywania nazw funkcji i operatorów oraz korzystania z funkcji inline i constexpr
Tworzenia własnych klas, obiektów, kapsułkowania i ukrywania informacji
Implementowania dziedziczenia, przyjaźni klas, konstruktorów i destruktorów
Zarządzania kopiowaniem i przenoszeniem obiektów (konstruktor kopiujący, przenoszący, std::move)
Przeładowywania operatorów, w tym new, delete, przypisania, indeksowania, wywołania i dostępu do składowych
Obsługi wyjątków za pomocą try, catch, throw oraz specyfikatora noexcept
Tworzenia wyrażeń lambda i przekazywania kodu jako argumentów do innych funkcji

Jedno C i same plusy!

Dawno, dawno temu, w głębokich latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku pewien duński informatyk zainspirowany językiem C opracował jeden z najważniejszych, najbardziej elastycznych i do dziś niezastąpionych języków programowania — C++. Dziś ten język jest wykorzystywany do tworzenia gier komputerowych, obliczeń naukowych, technicznych, w medycynie, przemyśle i bankowości. NASA posługuje się nim w naziemnej kontroli lotów. Duża część oprogramowania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej została napisana w tym języku. Nawet w marsjańskim łaziku Curiosity pracuje program w C++, który analizuje obraz z kamer i planuje dalszą trasę.

Autor tej książki — wybitny specjalista pracujący nad wieloma znaczącymi projektami we francuskich, niemieckich i włoskich instytutach fizyki jądrowej, znany czytelnikom m.in. z genialnej Symfonii C++ — postawił sobie za cel napisanie nowej, przekrojowej książki o tym języku, która w prostym, wręcz przyjacielskim stylu wprowadza czytelnika w fascynujący świat programowania zorientowanego obiektowo. Zobacz, jak potężny jest dzisiaj C++.

Jeżeli chcesz nauczyć się tego języka w łatwy, pogodny, przyjazny sposób, ta książka jest właśnie dla Ciebie.

Dzięki tej książce poznasz:

Proste i złożone typy danych
Instrukcje sterujące
Funkcje i operatory
Wskaźniki
Klasy i dziedziczenie
Obsługę wyjątków
Wyrażenia lambda
Operacje wejścia-wyjścia
Projektowanie orientowane obiektowo
Szablony

Wybrane bestsellery

O autorze książki

Dr hab. Jerzy Grębosz – autor książek o języku C++, fizyk, popularyzator, podróżnik-antropolog. Pracownik Instytutu Fizyki Jądrowej imienia Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk (IFJ PAN). Popularyzator nauki – wszechświat wyjaśnia w sposób kreatywny i niekonwencjonalny, między innymi poprzez widowiska artystyczne, animacje komputerowe, czy też autorskie spektakle i filmy popularnonaukowe (nagradzane na przeglądach i festiwalach filmów naukowych i edukacyjnych, wykorzystywane do nauki w szkołach). Autor publikacji z zakresu fizyki jądrowej i języka C++. Jego książki – „Symfonia C++ Standard” oraz „Pasja C++” – są podręcznikami na wielu polskich uniwersytetach. Z zamiłowania podróżnik – antropolog. W swoich podróżach na wyspy Oceanii poznaje pierwotne plemiona i ich kulturę.

Więcej informacji: https://www.ifj.edu.pl/~grebosz/

Jerzy Grębosz - pozostałe książki

Ebooka "Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet)" przeczytasz na:

czytnikach Inkbook, Kindle, Pocketbook, Onyx Booxs i innych
systemach Windows, MacOS i innych

systemach Windows, Android, iOS, HarmonyOS
na dowolnych urządzeniach i aplikacjach obsługujących formaty: PDF, EPub, Mobi

Masz pytania? Zajrzyj do zakładki Pomoc »

Oceny i opinie klientów: Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet) Jerzy Grębosz

(36)

6
(27)
5
(4)
4
(2)
3
(1)
2
(1)
1
(1)

5.4

Szczegóły książki

Dane producenta: »
ISBN Książki drukowanej:: 978-83-289-1131-4, 9788328911314
Data wydania książki drukowanej :: 2024-06-05
ISBN Ebooka:: 978-83-289-1813-9, 9788328918139
Data wydania ebooka :: 2024-06-05 Data wydania ebooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@helion.pl.
Format:: 163x230
Numer z katalogu:: 223649
Rozmiar pliku Pdf:: 43.6MB
Pobierz przykładowy rozdział PDF
Przykłady na ftp

Zgłoś erratę
Kategorie:
Programowanie » C++ - Programowanie

Dostępność produktu

Produkt nie został jeszcze oceniony pod kątem ułatwień dostępu lub nie podano żadnych informacji o ułatwieniach dostępu lub są one niewystarczające. Prawdopodobnie Wydawca/Dostawca jeszcze nie umożliwił dokonania walidacji produktu lub nie przekazał odpowiednich informacji na temat jego dostępności.

Spis treści książki

0 Proszę tego nie czytać! 1

0.1 Zaprzyjaźnijmy się! 1

1 Startujemy! 8

1.1 Pierwszy program 8
1.2 Drugi program 13
1.3 Ćwiczenia 18

2 Instrukcje sterujące 20

2.1 Prawda - fałsz, czyli o warunkach 20
- 2.1.1 Wyrażenie logiczne 20
- 2.1.2 Zmienna logiczna bool w roli warunku 21
- 2.1.3 Stare dobre sposoby z dawnego C++ 21
2.2 Instrukcja warunkowa if 22
2.3 Pętla while 26
2.4 Pętla do...while... 27
2.5 Pętla for 28
2.6 Instrukcja switch 31
2.7 Co wybrać: switch czy if...else? 33
2.8 Instrukcja break 36
2.9 Instrukcja goto 37
2.10 Instrukcja continue 39
2.11 Klamry w instrukcjach sterujących 40
2.12 Ćwiczenia 41

3 Typy 44

3.1 Deklaracje typu 44
3.2 Systematyka typów z języka C++ 45
3.3 Typy fundamentalne 46
- 3.3.1 Typy przeznaczone do pracy z liczbami całkowitymi 46
- 3.3.2 Typy do przechowywania znaków alfanumerycznych 47
- 3.3.3 Typy reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe 47
- 3.3.4 bool - typ do reprezentacji obiektów logicznych 48
- 3.3.5 Kwestia dokładności 49
- 3.3.6 Jak poznać limity (ograniczenia) typów wbudowanych 51
3.4 Typy o precyzyjnie żądanej szerokości 55
3.5 InicjaLIZAcja, czyli nadanie wartości w momencie narodzin 59
3.6 Definiowanie obiektów "w biegu" 60
3.7 Stałe dosłowne 62
- 3.7.1 Stałe dosłowne typu bool 63
- 3.7.2 Stałe będące liczbami całkowitymi 63
- 3.7.3 Stałe reprezentujące liczby zmiennoprzecinkowe 66
- 3.7.4 Stała dosłowna nullptr - dla wskaźników 67
- 3.7.5 Stałe znakowe 68
- 3.7.6 Stałe tekstowe, napisy, albo po prostu stringi 71
- 3.7.7 Surowe stałe tekstowe (napisy, stringi) 73
3.8 Typy złożone 76
3.9 Typ void 77
3.10 Zakres ważności nazwy obiektu a czas życia obiektu 78
- 3.10.1 Zakres: lokalny 78
- 3.10.2 Zakres: instrukcja 79
- 3.10.3 Zakres: blok funkcji 79
- 3.10.4 Zakres: obszar pliku 80
- 3.10.5 Zakres: obszar klasy 80
- 3.10.6 Zakres określony przez przestrzeń nazw 80
3.11 Zasłanianie nazw 85
3.12 Specyfikator (przydomek) const 87
3.13 Specyfikator (przydomek) constexpr 88
3.14 Obiekty register 92
3.15 Specyfikator volatile 93
3.16 using oraz typedef - tworzenie dodatkowej nazwy typu 94
3.17 Typy wyliczeniowe enum 97
- 3.17.1 Dawne zwykłe enum a nowe zakresowe enum class 103
- 3.17.2 Kilka uwag dla wtajemniczonych 106
3.18 auto, czyli automatyczne rozpoznawanie typu definiowanego obiektu 106
3.19 decltype - operator do określania typu zadanego wyrażenia 110
3.20 Inicjalizacja z pustą klamą { }, czyli wartością domniemaną 111
3.21 Przydomek alignas - adresy równe i równiejsze 114
3.22 Ćwiczenia 115

4 Operatory 120

4.1 Operatory arytmetyczne 120
- 4.1.1 Operator %, czyli reszta z dzielenia (modulo) 121
- 4.1.2 Jednoargumentowe operatory + i - 122
- 4.1.3 Operatory inkrementacji i dekrementacji 122
- 4.1.4 Operator przypisania = 124
4.2 Operatory logiczne 125
- 4.2.1 Operatory relacji 125
- 4.2.2 Operatory sumy logicznej || oraz iloczynu logicznego && 126
- 4.2.3 Wykrzyknik !, czyli operator negacji 128
4.3 Operatory bitowe 128
- 4.3.1 Przesuniecie w lewo << 129
- 4.3.2 Przesunięcie w prawo >> 130
- 4.3.3 Bitowe operatory sumy, iloczynu, negacji, różnicy symetrycznej 131
4.4 Różnica między operatorami logicznymi a operatorami bitowymi 131
4.5 Pozostałe operatory przypisania 133
4.6 Operator uzyskiwania adresu (operator &) 135
4.7 Wyrażenie warunkowe 135
4.8 Operator sizeof 137
4.9 Operator noexcept 138
4.10 Deklaracja static_assert 138
4.11 Operator alignof informujący o najkorzystniejszym wyrównaniu adresu 141
4.12 Operatory rzutowania 142
- 4.12.1 Rzutowanie według tradycyjnych (niezalecanych) sposobów 142
- 4.12.2 Rzutowanie za pomoca nowych operatorów rzutowania 144
- 4.12.3 Operator static_cast 144
- 4.12.4 Operator const_cast 147
- 4.12.5 Operator dynamic_cast 148
- 4.12.6 Operator reinterpret_cast 148
4.13 Operator: przecinek 149
4.14 Priorytety operatorów 150
4.15 Łączność operatorów 152
4.16 Ćwiczenia 153

5 Typ string i typ vector - pierwsza wzmianka 157

5.1 Typ std::string do pracy z tekstami 157
5.2 Typ vector - długi rząd obiektów 162
5.3 Zakresowe for 170
5.4 Ćwiczenia 173

6 Funkcje 175

6.1 Definicja funkcji i jej wywołanie 175
6.2 Deklaracja funkcji 176
6.3 Funkcja czesto wywołuje inna funkcję 178
6.4 Zwracanie przez funkcję rezultatu 178
- 6.4.1 Obiekt tworzony za pomocą auto, a inicjalizowany rezultatem funkcji 180
- 6.4.2 O zwracaniu (lub niezwracaniu) rezultatu przez funkcję main 181
6.5 Nowy, alternatywny sposób deklaracji funkcji 182
6.6 Stos 184
6.7 Przesyłanie argumentów do funkcji przez wartość 185
6.8 Przesyłanie argumentów przez referencję 186
6.9 Pożyteczne określenia: l-wartość i r-wartość 189
6.10 Referencje do l-wartości i referencje do r-wartości jako argumenty funkcji 191
- 6.10.1 Który sposób przesyłania argumentu do funkcji wybrać? 198
6.11 Kiedy deklaracja funkcji nie jest konieczna? 199
6.12 Argumenty domniemane 200
- 6.12.1 Ciekawostki na temat argumentów domniemanych 203
6.13 Nienazwany argument 208
6.14 Funkcje inline (w linii) 209
6.15 Przypomnienie o zakresie ważności nazw deklarowanych wewnatrz funkcji 213
6.16 Wybór zakresu ważności nazwy i czasu życia obiektu 213
- 6.16.1 Obiekty globalne 213
- 6.16.2 Obiekty automatyczne 214
- 6.16.3 Obiekty lokalne statyczne 215
6.17 Funkcje w programie składającym się z kilku plików 219
- 6.17.1 Nazwy statyczne globalne 223
6.18 Funkcja zwracająca rezultat będący referencją l-wartości 224
6.19 Funkcje rekurencyjne 229
6.20 Funkcje biblioteczne 238
6.21 Funkcje constexpr 241
- 6.21.1 Wymogi, które musi spełniać funkcja constexpr (w standardzie C++11) 243
- 6.21.2 Przykład pokazujący aspekty funkcji constexpr 244
- 6.21.3 Argumenty funkcji constexpr będące referencjami 253
6.22 Definiowanie referencji przy użyciu słowa auto 254
- 6.22.1 Gdy inicjalizatorem jest wywołanie funkcji zwracającej referencję 261
6.23 Ćwiczenia 264

7 Preprocesor 270

7.1 Dyrektywa pusta # 270
7.2 Dyrektywa #define 270
7.3 Dyrektywa #undef 272
7.4 Makrodefinicje 273
7.5 Sklejacz nazw argumentów, czyli operator ## 275
7.6 Parametr aktualny makrodefinicji - w postaci tekstu 276
7.7 Dyrektywy kompilacji warunkowej 276
7.8 Dyrektywa #error 280
7.9 Dyrektywa #line 281
7.10 Wstawianie treści innych plików do tekstu kompilowanego właśnie pliku 281
7.11 Dyrektywy zależne od implementacji 283
7.12 Nazwy predefiniowane 283
7.13 Ćwiczenia 286

8 Tablice 289

8.1 Co to jest tablica 289
8.2 Elementy tablicy 290
8.3 Inicjalizacja tablic 292
8.4 Przekazywanie tablicy do funkcji 293
8.5 Przykład z tablicą elementów typu enum 297
8.6 Tablice znakowe 299
8.7 Ćwiczenia 307

9 Tablice wielowymiarowe 312

9.1 Tablica tablic 312
9.2 Przykład programu pracującego z tablicą dwuwymiarową 314
9.3 Gdzie w pamięci jest dany element tablicy 316
9.4 Typ wyrażeń związanych z tablicą wielowymiarową 316
9.5 Przesyłanie tablic wielowymiarowych do funkcji 318
9.6 Ćwiczenia 320

10 Wektory wielowymiarowe 322

10.1 Najpierw przypomnienie istotnych tu cech klasy vector 322
10.2 Jak za pomoca klasy vector budować tablice wielowymiarowe 323
10.3 Funkcja pokazująca zawartość wektora dwuwymiarowego 324
10.4 Definicja dwuwymiarowego wektora - pustego 326
10.5 Definicja wektora dwuwymiarowego z listą inicjalizatorów 327
10.6 Wektor dwuwymiarowy o żądanych rozmiarach, choć bez inicjalizacji 328
10.7 Zmiana rozmiaru wektora 2D funkcją resize 329
10.8 Zmiany rozmiaru wektora 2D funkcjami push_back, pop_back 330
10.9 Zmniejszanie rozmiaru wektora dwuwymiarowego funkcją pop_back 333
10.10 Funkcje mogące modyfikować treść wektora 2D 333
10.11 Wysłanie rzędu wektora 2D do funkcji pracującej z wektorem 1D 335
10.12 Całośc przykładu definiującego wektory dwuwymiarowe 336
10.13 Po co są dwuwymiarowe wektory nieprostokątne 336
10.14 Wektory trójwymiarowe 338
10.15 Sposoby definicji wektora 3D o ustalonych rozmiarach 341
10.16 Nadawanie pustemu wektorowi 3D wymaganych rozmiarów 345
- 10.16.1 Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami resize 345
- 10.16.2 Zmiana rozmiarów wektora 3D funkcjami push_back 347
10.17 Trójwymiarowe wektory 3D - nieprostopadłościenne 348
10.18 Ćwiczenia 352

11 Wskaźniki - wiadomości wstępne 354

11.1 Wskaźniki mogą bardzo ułatwić życie 354
11.2 Definiowanie wskaźników 356
11.3 Praca ze wskaźnikiem 357
11.4 Definiowanie wskaźnika z użyciem auto 360
11.5 Wyrażenie *wskaźnik jest l-wartością 361
11.6 Operator rzutowania reinterpret_cast a wskaźniki 361
11.7 Wskaźniki typu void* 364
11.8 Strzał na oślep - wskaźnik zawsze na coś wskazuje 366
- 11.8.1 Wskaźnik wolno porównać z adresem zero - nullptr 368
11.9 Ćwiczenia 368

12 Cztery domeny zastosowania wskaźników 370

12.1 Zastosowanie wskaźników wobec tablic 370
- 12.1.1 Ćwiczenia z mechaniki ruchu wskaźnika 370
- 12.1.2 Użycie wskaźnika w pracy z tablicą 374
- 12.1.3 Arytmetyka wskaźników 378
- 12.1.4 Porównywanie wskaźników 380
12.2 Zastosowanie wskaźników w argumentach funkcji 381
- 12.2.1 Jeszcze raz o przesyłaniu tablic do funkcji 385
- 12.2.2 Odbieranie tablicy jako wskaźnika 385
- 12.2.3 Argument formalny będący wskaźnikiem do obiektu const 387
12.3 Zastosowanie wskaźników przy dostępie do konkretnych komórek pamięci 390
12.4 Rezerwacja obszarów pamięci 391
- 12.4.1 Operatory new i delete albo Oratorium Stworzenie Świata 392
- 12.4.2 Operator new a słowo kluczowe auto 396
- 12.4.3 Inicjalizacja obiektu tworzonego operatorem new 396
- 12.4.4 Operatorem new możemy także tworzyć obiekty stałe 397
- 12.4.5 Dynamiczna alokacja tablicy 398
- 12.4.6 Tablice wielowymiarowe tworzone operatorem new 399
- 12.4.7 Umiejscawiający operator new 402
- 12.4.8 "Przychodzimy, odchodzimy - cichuteńko, na..." 407
- 12.4.9 Zapas pamięci to nie studnia bez dna 409
- 12.4.10 Nowy sposób powiadomienia: rzucenie wyjątku std::bad_alloc 410
- 12.4.11 Funkcja set_new_handler 412
12.5 Ćwiczenia 414

13 Wskaźniki - runda trzecia 418

13.1 Stałe wskaźniki 418
13.2 Stałe wskaźniki a wskaźniki do stałych 419
- 13.2.1 Wierzch i głębia 420
13.3 Definiowanie wskaźnika z użyciem auto 421
- 13.3.1 Symbol zastępczy auto a opuszczanie gwiazdki przy definiowaniu wskaźnika 424
13.4 Sposoby ustawiania wskaźników 426
13.5 Parada kłamców, czyli o rzutowaniu const_cast 428
13.6 Tablice wskaźników 432
13.7 Wariacje na temat C-stringów 434
13.8 Argumenty z linii wywołania programu 441
13.9 Ćwiczenia 444

14 Wskaźniki do funkcji 446

14.1 Wskaźnik, który może wskazywać na funkcję 446
14.2 Ćwiczenia z definiowania wskaźników do funkcji 449
14.3 Wskaźnik do funkcji jako argument innej funkcji 455
14.4 Tablica wskaźników do funkcji 459
14.5 Użycie deklaracji using i typedef w świecie wskaźników 464
- 14.5.1 Alias przydatny w argumencie funkcji 464
- 14.5.2 Alias przydatny w definicji tablicy wskaźników do funkcji 465
14.6 Użycie auto lub decltype do automatycznego rozpoznania potrzebnego typu 466
14.7 Ćwiczenia 468

15 Przeładowanie nazwy funkcji 470

15.1 Co oznacza przeładowanie 470
15.2 Przeładowanie od kuchni 473
15.3 Jak możemy przeładowywać, a jak się nie da? 473
15.4 Czy przeładowanie nazw funkcji jest techniką orientowaną obiektowo? 476
15.5 Linkowanie z modułami z innych języków 477
15.6 Przeładowanie a zakres ważności deklaracji funkcji 478
15.7 Rozważania o identyczności lub odmienności typów argumentów 480
- 15.7.1 Przeładowanie a typy tworzone z using lub typedef oraz typy enum 481
- 15.7.2 Tablica a wskaźnik 481
- 15.7.3 Pewne szczegóły o tablicach wielowymiarowych 482
- 15.7.4 Przeładowanie a referencja 484
- 15.7.5 Identyczność typów: T, const T, volatile T 485
- 15.7.6 Przeładowanie a typy: T*, volatile T*, const T* 486
- 15.7.7 Przeładowanie a typy: T&, volatile T&, const T& 487
15.8 Adres funkcji przeładowanej 488
- 15.8.1 Zwrot rezultatu będącego adresem funkcji przeładowanej 490
15.9 Kulisy dopasowywania argumentów do funkcji przeładowanych 492
15.10 Etapy dopasowania 493
- 15.10.1 Etap 1. Dopasowanie dokładne, bo konwersja niepotrzebna 493
- 15.10.2 Etap 1a. Dopasowanie dokładne, bo z tzw. trywialną konwersją 494
- 15.10.3 Etap 2. Dopasowanie z awansem (z promocją) 495
- 15.10.4 Etap 3. Próba dopasowania za pomocą konwersji standardowych 497
- 15.10.5 Etap 4. Dopasowanie z użyciem konwersji zdefiniowanych przez użytkownika 499
- 15.10.6 Etap 5. Dopasowanie do funkcji z wielokropkiem 499
15.11 Wskaźników nie dopasowuje się inaczej niż dosłownie 499
15.12 Dopasowywanie wywołań z kilkoma argumentami 500
15.13 Ćwiczenia 501

16 Klasy 504

16.1 Typy definiowane przez użytkownika 504
16.2 Składniki klasy 506
16.3 Składnik będący obiektem 507
16.4 Kapsułowanie 508
16.5 Ukrywanie informacji 509
16.6 Klasa a obiekt 512
16.7 Wartości wstępne w składnikach nowych obiektów. Inicjalizacja "w klasie" 514
16.8 Funkcje składowe 517
- 16.8.1 Posługiwanie się funkcjami składowymi 517
- 16.8.2 Definiowanie funkcji składowych 518
16.9 Jak to właściwie jest? (this) 523
16.10 Odwołanie się do publicznych danych składowych obiektu 525
16.11 Zasłanianie nazw 526
- 16.11.1 Nie sięgaj z klasy do obiektów globalnych 529
16.12 Przeładowanie i zasłonięcie równocześnie 530
16.13 Nowa klasa? Osobny plik! 530
- 16.13.1 Poznajmy praktyczną realizację wieloplikowego programu 533
- 16.13.2 Zasada umieszczania dyrektywy using namespace w plikach 545
16.14 Przesyłanie do funkcji argumentów będących obiektami 545
- 16.14.1 Przesyłanie obiektu przez wartość 545
- 16.14.2 Przesyłanie przez referencję 547
16.15 Konstruktor - pierwsza wzmianka 548
16.16 Destruktor - pierwsza wzmianka 553
16.17 Składnik statyczny 557
- 16.17.1 Do czego może się przydać składnik statyczny w klasie? 566
16.18 Statyczna funkcja składowa 566
- 16.18.1 Deklaracja składnika statycznego mająca inicjalizację "w klasie" 571
16.19 Funkcje składowe typu const oraz volatile 577
- 16.19.1 Przeładowanie a funkcje składowe const i volatile 581
16.20 Struktura 581
16.21 Klasa będąca agregatem. Klasa bez konstruktora 582
16.22 Funkcje składowe z przydomkiem constexpr 584
16.23 Specyfikator mutable 591
16.24 Bardziej rozbudowany przykład zastosowania klasy 592
16.25 Ćwiczenia 603

17 Biblioteczna klasa std::string 609

17.1 Rozwiązanie przechowywania tekstów musiało się znaleźć 609
17.2 Klasa std::string to przecież nasz stary znajomy 611
17.3 Definiowanie obiektów klasy string 612
17.4 Użycie operatorów =, +, += w pracy ze stringami 617
17.5 Pojemność, rozmiar i długość stringu 618
- 17.5.1 Bliźniacze funkcje size() i length() 618
- 17.5.2 Funkcja składowa empty 619
- 17.5.3 Funkcja składowa max_size 619
- 17.5.4 Funkcja składowa capacity 619
- 17.5.5 Funkcje składowe reserve i shrink_to_fit 621
- 17.5.6 resize - zmiana długości stringu "na siłę" 622
- 17.5.7 Funkcja składowa clear 624
17.6 Użycie operatora [ ] oraz funkcji at 624
- 17.6.1 Działanie operatora [ ] 625
- 17.6.2 Działanie funkcji składowej at 626
- 17.6.3 Przebieganie po wszystkich literach stringu zakresowym for 629
17.7 Funkcje składowe front i back 629
17.8 Jak umieścić w tekście liczbę? 630
17.9 Jak wczytać liczbę ze stringu? 632
17.10 Praca z fragmentem stringu, czyli z substringiem 635
17.11 Funkcja składowa substr 636
17.12 Szukanie zadanego substringu w obiekcie klasy string - funkcje find 637
17.13 Szukanie rozpoczynane od końca stringu 640
17.14 Szukanie w stringu jednego ze znaków z zadanego zestawu 641
17.15 Usuwanie znaków ze stringu - erase i pop_back 643
17.16 Wstawianie znaków do istniejącego stringu - funkcje insert 644
17.17 Zamiana części znaków na inne znaki - replace 646
17.18 Zaglądanie do wnętrza obiektu klasy string funkcją data 649
17.19 Zawartość obiektu klasy string a C-string 650
17.20 W porządku alfabetycznym, czyli porównywanie stringów 653
- 17.20.1 Porównywanie stringów za pomocą funkcji compare 654
- 17.20.2 Porównywanie stringów przy użyciu operatorów ==, !=, <, >, <=, >= 658
17.21 Zamiana treści stringu na małe lub wielkie litery 659
17.22 Kopiowanie treści obiektu klasy string do tablicy znakowej - funkcja copy 661
17.23 Wzajemna zamiana treści dwóch obiektów klasy string - funkcja swap 662
17.24 Wczytywanie z klawiatury stringu o nieznanej wcześniej długości - getline 663
- 17.24.1 Pułapka, czyli jak getline może Cię zaskoczyć 666
17.25 Iteratory stringu 670
- 17.25.1 Iterator do obiektu stałego 674
- 17.25.2 Funkcje składowe klasy string pracujące z iteratorami 675
17.26 Klasa string korzysta z techniki przenoszenia 680
17.27 Bryk, czyli "pamięć zewnętrzna" programisty 681
17.28 Ćwiczenia 689

18 Deklaracje przyjaźni 696

18.1 Przyjaciele w życiu i w C++ 696
18.2 Przykład: dwie klasy deklarują przyjaźń z tą samą funkcją 698
18.3 W przyjaźni trzeba pamiętać o kilku sprawach 700
18.4 Obdarzenie przyjaźnią funkcji składowej innej klasy 703
18.5 Klasy zaprzyjaźnione 705
18.6 Konwencja umieszczania deklaracji przyjaźni w klasie 707
18.7 Kilka otrzeźwiających słów na zakończenie 707
18.8 Ćwiczenia 708

19 Obsługa sytuacji wyjątkowych 710

19.1 Jak dać znać, że coś się nie udało? 710
19.2 Pierwszy prosty przykład 712
19.3 Kolejność bloków catch ma znaczenie 714
19.4 Który blok catch nadaje się do złapania lecącego wyjątku? 715
19.5 Bloki try mogą być zagnieżdżane 717
19.6 Obsługa wyjątków w praktycznym programie 720
19.7 Specyfikator noexcept i operator noexcept 731
19.8 Ćwiczenia 734

20 Klasa-składnik oraz klasa lokalna 736

20.1 Klasa-składnik, czyli gdy w klasie jest zagnieżdżona definicja innej klasy 736
20.2 Prawdziwy przykład zagnieżdżenia definicji klasy 743
20.3 Lokalna definicja klasy 754
20.4 Lokalne nazwy typów 757
20.5 Ćwiczenia 758

21 Konstruktory i destruktory 760

21.1 Konstruktor 760
- 21.1.1 Przykład programu zawierającego klasę z konstruktorami 761
21.2 Specyfikator (przydomek) explicit 772
21.3 Kiedy i jak wywoływany jest konstruktor 773
- 21.3.1 Konstruowanie obiektów lokalnych 773
- 21.3.2 Konstruowanie obiektów globalnych 774
- 21.3.3 Konstrukcja obiektów tworzonych operatorem new 774
- 21.3.4 Jawne wywołanie konstruktora 775
- 21.3.5 Dalsze sytuacje, gdy pracuje konstruktor 778
21.4 Destruktor 778
- 21.4.1 Jawne wywołanie destruktora (ogromnie rzadka sytuacja) 780
21.5 Nie rzucajcie wyjątków z destruktorów 780
21.6 Konstruktor domniemany 782
21.7 Funkcje składowe z przypiskami = default i = delete 783
21.8 Konstruktorowa lista inicjalizacyjna składników klasy 785
- 21.8.1 Dla wtajemniczonych: wyjątki rzucane z konstruktorowej listy inicjalizacyjnej 792
21.9 Konstruktor delegujący 796
21.10 Pomocnicza klasa std::initializer_list - lista inicjalizatorów 803
- 21.10.1 Zastosowania niekonstruktorowe 803
- 21.10.2 Konfuzja: lista inicjalizatorów a lista inicjalizacyjna 812
- 21.10.3 Konstruktor z argumentem będącym klamrową listą inicjalizatorów 813
21.11 Konstrukcja obiektu, którego składnikiem jest obiekt innej klasy 818
21.12 Konstruktory niepubliczne? 825
21.13 Konstruktory constexpr mogą wytwarzać obiekty constexpr 827
21.14 Ćwiczenia 837

22 Konstruktory: kopiujący i przenoszący 840

22.1 Konstruktor kopiujący (albo inicjalizator kopiujący) 840
22.2 Przykład klasy z konstruktorem kopiującym 841
22.3 Kompilatorowi wolno pominąć niepotrzebne kopiowanie 846
22.4 Dlaczego przez referencję? 848
22.5 Konstruktor kopiujący gwarantujący nietykalność 849
22.6 Współodpowiedzialność 850
22.7 Konstruktor kopiujący generowany automatycznie 850
22.8 Kiedy powinniśmy sami zdefiniować konstruktor kopiujący? 851
22.9 Referencja do r-wartości daje zezwolenie na recykling 858
22.10 Funkcja std::move, która nie przenosi, a tylko rzutuje 861
22.11 Odebrana r-wartość staje się w ciele funkcji l-wartością 863
22.12 Konstruktor przenoszący (inicjalizator przenoszący) 865
- 22.12.1 Konstruktor przenoszący generowany przez kompilator 870
- 22.12.2 Inne konstruktory generowane automatycznie 870
- 22.12.3 Zwrot obiektu lokalnego przez wartość? Nie używamy przenoszenia! 871
22.13 Tak zwana "semantyka przenoszenia" 872
22.14 Nowe pojęcia dla ambitnych: gl-wartość, x-wartość i pr-wartość 872
22.15 decltype - operator rozpoznawania typu bardzo wyszukanych wyrażeń 875
22.16 Ćwiczenia 880

23 Tablice obiektów 882

23.1 Definiowanie tablic obiektów i praca z nimi 882
23.2 Tablica obiektów definiowana operatorem new 883
23.3 Inicjalizacja tablic obiektów 885
- 23.3.1 Inicjalizacja tablicy, której obiekty są agregatami 885
- 23.3.2 Inicjalizacja tablic, których elementy nie są agregatami 888
23.4 Wektory obiektów 892
- 23.4.1 Wektor, którego elementami są obiekty klasy bedącej agregatem 894
- 23.4.2 Wektor, którego elementami są obiekty klasy niebędącej agregatem 896
23.5 Ćwiczenia 897

24 Wskaźnik do składników klasy 898

24.1 Wskaźniki zwykłe - repetytorium 898
24.2 Wskaźnik do pokazywania na składnik-daną 899
- 24.2.1 Przykład zastosowania wskaźników do składników klasy 903
24.3 Wskaźnik do funkcji składowej 910
- 24.3.1 Przykład zastosowania wskaźników do funkcji składowych 912
24.4 Tablica wskaźników do danych składowych klasy 919
24.5 Tablica wskaźników do funkcji składowych klasy 920
- 24.5.1 Przykład tablicy/wektora wskaźników do funkcji składowych 921
24.6 Wskaźniki do składników statycznych są zwykłe 924
24.7 Ćwiczenia 925

25 Konwersje definiowane przez użytkownika 927

25.1 Sformułowanie problemu 927
25.2 Konstruktory konwertujące 929
- 25.2.1 Kiedy jawnie, kiedy niejawnie 930
- 25.2.2 Przykład konwersji konstruktorem 935
25.3 Funkcja konwertująca - operator konwersji 937
- 25.3.1 Na co funkcja konwertująca zamieniać nie może 943
25.4 Który wariant konwersji wybrać? 944
25.5 Sytuacje, w których zachodzi konwersja 946
25.6 Zapis jawnego wywołania konwersji typów 947
- 25.6.1 Advocatus zapisu przypominającego: "wywołanie funkcji" 947
- 25.6.2 Advocatus zapisu: "rzutowanie" 948
25.7 Nie całkiem pasujące argumenty, czyli konwersje kompilatora przy dopasowaniu 948
25.8 Kilka rad dotyczących konwersji 953
25.9 Ćwiczenia 954

26 Przeładowanie operatorów 956

26.1 Co to znaczy przeładować operator? 956
26.2 Przeładowanie operatorów - definicja i trochę teorii 958
26.3 Moje zabawki 962
26.4 Funkcja operatorowa jako funkcja składowa 963
26.5 Funkcja operatorowa nie musi być przyjacielem klasy 966
26.6 Operatory predefiniowane 966
26.7 Ile operandów ma mieć ten operator? 967
26.8 Operatory jednooperandowe 967
26.9 Operatory dwuoperandowe 970
- 26.9.1 Przykład na przeładowanie operatora dwuoperandowego 970
- 26.9.2 Przemienność 972
- 26.9.3 Choć operatory inne, to nazwę mają tę samą 973
26.10 Przykład zupełnie niematematyczny 973
26.11 Operatory postinkrementacji i postdekrementacji - koniec z niesprawiedliwością 983
26.12 Praktyczne rady dotyczące przeładowania 985
26.13 Pojedynek: operator jako funkcja składowa czy globalna? 987
26.14 Zasłona spada, czyli tajemnica operatora << 988
26.15 Stałe dosłowne definiowane przez użytkownika 994
- 26.15.1 Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane jako gotowane 998
- 26.15.2 Przykład: stałe dosłowne użytkownika odbierane na surowo 1007
26.16 Ćwiczenia 1010

27 Przeładowanie: =, [ ], ( ), -> 1014

27.1 Cztery operatory, które muszą być niestatycznymi funkcjami składowymi 1014
27.2 Operator przypisania = (wersja kopiująca) 1014
- 27.2.1 Przykład na przeładowanie (kopiującego) operatora przypisania 1016
- 27.2.2 Przypisanie "kaskadowe" 1023
- 27.2.3 Po co i jak zabezpieczamy się przed przypisaniem a = a 1025
- 27.2.4 Jak opowiedzieć potocznie o konieczności istnienia operatora przypisania? 1026
- 27.2.5 Kiedy kopiujący operator przypisania nie jest generowany automatycznie 1028
27.3 Przenoszący operator przypisania = 1028
27.4 Specjalne funkcje składowe i nierealna prosta zasada 1037
27.5 Operator [ ] 1038
27.6 Operator () 1042
27.7 Operator -> 1048
- 27.7.1 "Sprytny wskaźnik" wykorzystuje przeładowanie właśnie tego operatora 1050
27.8 Ćwiczenia 1057

28 Przeładowanie operatorów new i delete na użytek klasy 1059

28.1 Po co przeładowujemy operatory new i new[ ] 1059
28.2 Funkcja operator new i operator new[ ] w klasie K 1060
28.3 Jak się deklaruje operatory new i delete w klasie? 1063
28.4 Przykładowy program z przeładowanymi new i delete 1065
- 28.4.1 Gdy dopuszczamy rzucanie wyjątku std::bad_alloc 1066
- 28.4.2 Po staremu nadal można 1071
- 28.4.3 Rezerwacja tablicy obiektów naszej klasy Twektorek 1071
- 28.4.4 Nasze własne argumenty wysłane do operatora new 1073
- 28.4.5 X Operatory new i delete odziedziczone do klasy pochodnej 1075
- 28.4.6 A jednak polimorfizm jest możliwy 1077
- 28.4.7 Tworzenie i likwidowanie tablicy obiektów klasy pochodnej 1077
- 28.4.8 Operatory new, które nie rzucą wyjątku std::bad_alloc 1078
28.5 Rzut oka wstecz na przeładowanie operatorów 1083
28.6 Ćwiczenia 1084

29 Unie i pola bitowe 1086

29.1 Unia 1086
29.2 Unia anonimowa 1088
29.3 Klasa uniopodobna (unia z metryczką) 1090
29.4 Gdy składnik unii jest obiektem jakiejś klasy 1092
29.5 Unia o składnikach mających swe konstruktory, destruktory itp. 1094
29.6 Pola bitowe 1101
29.7 Unia i pola bitowe upraszczają deszyfrowanie słów danych 1105
29.8 Ćwiczenia 1112

30 Wyrażenia lambda i wysłanie kodu do innych funkcji 1116

30.1 Preludium: dwa sposoby przesłania kryterium oceniania 1116
- 30.1.1 Sposób I. Kryterium przekazane wskaźnikiem do funkcji (orzekającej) 1119
- 30.1.2 Sposób II. Kryterium umieszczone w obiekcie funkcyjnym 1121
- 30.1.3 Kryterium oceny z parametrem (czyli o wyższości funktorów) 1123
- 30.1.4 Funkcja-algorytm biblioteczny std::count_if 1125
- 30.1.5 Co lepsze: funkcja orzekająca czy orzekający obiekt funkcyjny? 1128
30.2 Wyrażenie lambda 1130
30.3 Formy wyrażenia lambda 1135
- 30.3.1 Lista argumentów (formalnych) 1136
- 30.3.2 Ciało wyrażenia lambda 1136
- 30.3.3 Typ rezultatu 1137
- 30.3.4 Lista wychwytywania 1138
- 30.3.5 Słowo kluczowe mutable w wyrażeniu lambda 1140
- 30.3.6 Specyfikacja dotycząca wyjątków rzucanych z wyrażenia lambda 1141
30.4 Wyrażenie lambda zastosowane w funkcji składowej 1141
30.5 Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda słowem auto 1145
- 30.5.1 Tworzenie obiektów na lambdy słowem kluczowym auto 1146
- 30.5.2 Tworzenie (nazwanych) obiektów lambda szablonem std::function 1148
30.6 Stowarzyszenie martwych referencji 1153
30.7 Rekurencja przy użyciu wyrażenia lambda 1156
30.8 Wyrażenie lambda jako domniemana wartość argumentu 1160
30.9 Rzucanie wyjątków z wyrażenia lambda 1164
30.10 Vivat lambda! 1168
30.11 Ćwiczenia 1169

31 Dziedziczenie klas 1172

31.1 Istota dziedziczenia 1172
31.2 Dostęp do składników 1175
- 31.2.1 Prywatne składniki klasy podstawowej 1175
- 31.2.2 Nieprywatne składniki klasy podstawowej 1177
- 31.2.3 Klasa pochodna też decyduje 1178
- 31.2.4 Deklaracja dostępu using, czyli udostępnianie wybiórcze 1180
31.3 Czego się nie dziedziczy 1182
- 31.3.1 "Niedziedziczenie" konstruktorów 1183
- 31.3.2 "Niedziedziczenie" operatora przypisania 1184
- 31.3.3 "Niedziedziczenie" destruktora 1184
31.4 Drzewo genealogiczne 1184
31.5 Dziedziczenie - doskonałe narzędzie programowania 1186
31.6 Kolejność wywoływania konstruktorów 1188
31.7 Przypisanie i inicjalizacja obiektów w warunkach dziedziczenia 1193
- 31.7.1 Klasa pochodna nie definiuje swojego kopiującego operatora przypisania 1194
- 31.7.2 Klasa pochodna nie definiuje swojego konstruktora kopiującego 1195
- 31.7.3 Inicjalizacja i przypisywanie według obiektu będącego const 1196
31.8 Przykład: konstruktor kopiujący i operator przypisania dla klasy pochodnej 1196
- 31.8.1 Jak zainstalować mechanizm kopiowania w klasie pochodnej 1202
- 31.8.2 Jak w klasie pochodnej zainstalować mechanizm przenoszenia 1206
31.9 Dziedziczenie od kilku "rodziców" (wielodziedziczenie) 1209
- 31.9.1 Konstruktor klasy pochodnej przy wielodziedziczeniu 1211
- 31.9.2 Ryzyko wieloznaczności przy wielodziedziczeniu 1213
- 31.9.3 Czy bliższe pokrewieństwo usuwa wieloznaczność? 1215
- 31.9.4 Poszlaki 1216
31.10 Sposób na "odziedziczenie" konstruktorów 1217
31.11 Pojedynek: dziedziczenie klasy contra zawieranie obiektów składowych 1224
31.12 Wspaniałe konwersje standardowe przy dziedziczeniu 1226
- 31.12.1 Panorama korzyści 1230
- 31.12.2 Czego się nie opłaca robić 1232
- 31.12.3 Tuzin samochodów nie jest rodzajem tuzina pojazdów 1233
- 31.12.4 Konwersje standardowe wskaźnika do składnika klasy 1237
31.13 Wirtualne klasy podstawowe 1239
- 31.13.1 Publiczne i prywatne dziedziczenie tej samej klasy wirtualnej 1243
- 31.13.2 Uwagi o konstrukcji i inicjalizacji w przypadku klas wirtualnych 1243
- 31.13.3 Dominacja klas wirtualnych 1247
31.14 Ćwiczenia 1248

32 Wirtualne funkcje składowe 1255

32.1 Wirtualny znaczy: (teoretycznie) możliwy 1255
32.2 Polimorfizm 1262
32.3 Typy rezultatów różnych realizacji funkcji wirtualnej 1265
- 32.3.1 Zamiast "odpowiedni typ rezultatu" kompilator powie "kowariant" 1266
32.4 Dalsze cechy funkcji wirtualnej 1268
32.5 Wczesne i późne wiązanie 1270
32.6 Kiedy dla wywołań funkcji wirtualnych zachodzi jednak wczesne wiązanie? 1272
32.7 Kulisy białej magii, czyli jak to jest zrobione 1273
32.8 Funkcja wirtualna, a mimo to inline 1275
32.9 Destruktor? Najlepiej wirtualny! 1276
32.10 Pojedynek - funkcje przeładowane, zasłaniające się i wirtualne (zacierające się) 1278
32.11 Kontekstowe słowa kluczowe override i final 1279
- 32.11.1 Przykład użycia override i final, a także wirtualnych destruktorów 1281
32.12 Klasy abstrakcyjne 1293
32.13 Wprawdzie konstruktor nie może być wirtualny, ale... 1300
32.14 Rzutowanie dynamic_cast jest dla typów polimorficznych 1306
32.15 POD, czyli Pospolite Stare Dane 1309
32.16 Wszystko, co najważniejsze 1312
32.17 Finis coronat opus 1315
32.18 Ćwiczenia 1315

33 Operacje wejścia/wyjścia - podstawy 1319

33.1 Biblioteka iostream 1320
33.2 Strumieñ 1320
33.3 Strumienie zdefiniowane standardowo 1322
33.4 Operatory >> i << 1323
33.5 Domniemania w pracy strumieni zdefiniowanych standardowo 1324
33.6 Uwaga na priorytet 1327
33.7 Operatory << oraz >> definiowane przez użytkownika 1328
- 33.7.1 Operatorów wstawiania i wyjmowania ze strumienia nie dziedziczy się 1333
- 33.7.2 Operatory wstawiania i wyjmowania nie mogą być wirtualne. Niestety 1334
33.8 Sterowanie formatem 1337
33.9 Flagi stanu formatowania 1337
- 33.9.1 Znaczenie poszczególnych flag sterowania formatem 1339
33.10 Sposoby zmiany trybu (reguł) formatowania 1344
33.11 Manipulatory 1344
- 33.11.1 Manipulatory bezargumentowe 1345
- 33.11.2 Manipulatory mające argumenty 1350
- 33.11.3 Manipulator setw(int) 1350
- 33.11.4 Manipulator setfill 1353
- 33.11.5 Manipulator setprecision(int) 1353
- 33.11.6 Manipulator std::setbase(int) 1355
- 33.11.7 Manipulatory setiosflags, resetiosflags 1356
- 33.11.8 Tabele z zestawieniem manipulatorów 1356
33.12 Definiowanie swoich manipulatorów 1358
- 33.12.1 Manipulator jako funkcja 1358
- 33.12.2 Definiowanie manipulatora z argumentem 1360
33.13 Zmiana sposobu formatowania funkcjami setf, unsetf 1363
33.14 Dodatkowe funkcje do zmiany parametrów formatowania 1369
- 33.14.1 Funkcja width 1370
- 33.14.2 Funkcja składowa fill 1371
- 33.14.3 Funkcja precision 1372
- 33.14.4 Funkcja copyfmt 1373
33.15 Nieformatowane operacje wejścia/wyjścia 1373
33.16 Omówienie funkcji wyjmujących ze strumienia 1375
- 33.16.1 Funkcje do pracy ze znakami i napisami 1375
- 33.16.2 Wczytywanie binarne - funkcja read 1382
- 33.16.3 Funkcja ignore 1383
- 33.16.4 Pożyteczne funkcje pomocnicze 1384
- 33.16.5 Funkcje wstawiające do strumienia 1386
33.17 Ćwiczenia 1388

34 Operacje we/wy na plikach 1393

34.1 Strumienie płynące do lub od plików 1393
- 34.1.1 Otwieranie i zamykanie strumienia 1395
34.2 Błędy w trakcie pracy strumienia 1400
- 34.2.1 Flagi stanu błędu strumienia 1400
- 34.2.2 Funkcje do pracy na flagach błędu 1401
- 34.2.3 Kilka udogodnień dla sprawdzania poprawności 1402
- 34.2.4 Ustawianie i kasowanie flag błędu strumienia 1403
- 34.2.5 Trzy plagi, czyli "gotowiec", jak radzić sobie z błędami 1407
34.3 Przykład programu pracującego na plikach 1411
34.4 Przykład programu zapisującego dane tekstowo i binarnie 1413
- 34.4.1 Zapis w trybie tekstowym 1417
- 34.4.2 Odczyt z pliku tekstowego 1418
- 34.4.3 Zapis danych w plikach binarnych 1420
- 34.4.4 Odczyt danych z pliku binarnego 1421
34.5 Strumienie a technika rzucania wyjątków 1423
34.6 Wybór miejsca czytania lub pisania w pliku 1427
- 34.6.1 Funkcje składowe informujące o pozycji wskaźników 1428
- 34.6.2 Wybrane funkcje składowe do pozycjonowania wskaźników 1428
34.7 Pozycjonowanie w przykładzie większego programu 1431
34.8 Tie - harmonijna praca dwóch strumieni 1437
34.9 Ćwiczenia 1439

35 Operacje we/wy na stringach 1442

35.1 Strumień zapisujący do obiektu klasy string 1442
- 35.1.1 Przykłady ilustrujące użycie klasy ostringstream 1446
35.2 Strumień czytający z obiektu klasy string 1449
- 35.2.1 Prosty przykład użycia strumienia istringstream 1451
- 35.2.2 Strumień istringstream a wczytywanie parametrów-danych 1454
- 35.2.3 Wczytywanie argumentów wywoływania programu 1459
35.3 Ożenek: strumień stringstream czytający i zapisujący do stringu 1463
- 35.3.1 Przykładowy program posługujacy się klasą stringstream 1464
35.4 Ćwiczenia 1468

36 Projektowanie programów orientowanych obiektowo 1470

36.1 Przegląd kilku technik programowania 1470
- 36.1.1 Programowanie liniowe (linearne) 1471
- 36.1.2 Programowanie proceduralne (czyli "orientowane funkcyjnie") 1471
- 36.1.3 Programowanie z ukrywaniem (zgrupowaniem) danych 1471
- 36.1.4 Programowanie obiektowe - programowanie bazujące na obiektach 1472
- 36.1.5 Programowanie obiektowo orientowane (OO) 1472
36.2 O wyższości programowania OO nad Świętami Wielkiej Nocy 1473
36.3 Obiektowo orientowane: projektowanie 1476
36.4 Praktyczne wskazówki dotyczące projektowania programu techniką OO 1477
- 36.4.1 Rekonesans, czyli rozpoznanie zagadnienia 1478
- 36.4.2 Faza projektowania 1478
- 36.4.3 Etap 1. Identyfikacja zachowań systemu 1480
- 36.4.4 Etap 2. Identyfikacja obiektów (klas obiektów) 1480
- 36.4.5 Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów 1482
- 36.4.6 Etap 4. Określenie wzajemnych zależności klas 1483
- 36.4.7 Etap 5. Składanie modelu. Sekwencje działań obiektów i cykle życiowe 1485
36.5 Faza implementacji 1486
36.6 Przykład projektowania 1486
36.7 Rozpoznanie naszego zagadnienia 1487
36.8 Projektowanie 1491
- 36.8.1 Etap 1. Identyfikacja zachowań naszego systemu 1491
- 36.8.2 Etap 2. Identyfikacja klas obiektów, z którymi mamy do czynienia 1492
- 36.8.3 Etap 3. Usystematyzowanie klas obiektów z naszego systemu 1495
- 36.8.4 Etap 4. Określamy wzajemne zależności klas 1497
- 36.8.5 Etap 5. Składamy model naszego systemu 1499
36.9 Implementacja modelu naszego systemu 1504

37 Szablony - programowanie uogólnione 1512

37.1 Definiowanie szablonu klas 1513
37.2 Prosty program z szablonem klas 1515
- 37.2.1 Ostrożnie z referencją jako parametrem aktualnym 1517
37.3 Szablon do produkcji funkcji 1518
37.4 Cudów nie ma. Sorry... 1522
37.5 Jak rozmieszczać w plikach szablony klas? 1523
37.6 Tylko dla orłów 1524
37.7 Szablony klas, drugie starcie 1524
37.8 Co może być parametrem szablonu - zwiastun 1525
37.9 Rozbudowany przykład z szablonem klas 1525
- 37.9.1 Definiowanie funkcji składowych szablonu klas 1530
- 37.9.2 Składniki statyczne w szablonie klasy 1531
- 37.9.3 Obiekt klasy szablonowej tworzony operatorem new 1533
- 37.9.4 Dyrektywa using składnikiem szablonu klas 1534
- 37.9.5 Przeładowany operator << w szablonie klas 1536
- 37.9.6 Jawne wywołanie destruktora klasy szablonowej 1537
37.10 Reguła SFINAE 1538
37.11 Kiedy kompilator sięga po nasz szablon klas? 1542
37.12 Co może być parametrem szablonu? Szczegóły 1543
37.13 Parametry domniemane 1552
- 37.13.1 Szablon klas z domniemanymi parametrami 1552
- 37.13.2 Domniemane parametry w szablonie funkcji 1553
37.14 Zagnieżdżenie a szablony 1555
- 37.14.1 Szablon funkcji składowych zagnieżdżony w szablonie klasy 1556
- 37.14.2 Szablon klasy zagnieżdżony w zwykłej klasie 1562
- 37.14.3 Szablon klasy z zagnieżdżoną definicją klasy 1564
37.15 Poradnik: jak pisać deklaracje przyjaźni w świecie szablonów 1566
- 37.15.1 Szablon obdarza przyjaźnią swój parametr 1572
37.16 Użytkownik sam może specjalizować szablon klas 1573
- 37.16.1 Kompletna (zupełna) specjalizacja szablonu klasy 1576
- 37.16.2 Częściowa specjalizacja szablonu klasy 1578
- 37.16.3 Częściowa specjalizacja pozwala wybrać parametry będące wskaźnikami 1580
37.17 Specjalizacja funkcji składowej szablonu klas 1584
37.18 Specjalizacja użytkownika szablonu funkcji 1586
37.19 Ćwiczenia 1588

38 Posłowie 1594

38.1 Per C++ ad astra 1594

A Dodatek: Systemy liczenia 1596

A.1 Dlaczego komputer nie liczy tak jak my? 1596
A.2 System szesnastkowy (heksadecymalny) 1602
A.3 Ćwiczenia 1604

Skorowidz 1606

pokaż cały spis treści

Helion - inne książki

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

1. Czy książka ,,Opus magnum C++. Programowanie w języku C++. Wydanie III poprawione (komplet)" nadaje się do samodzielnej nauki C++ od podstaw?

Tak, książka została napisana w przyjaznym i przystępnym stylu, prowadząc czytelnika krok po kroku od podstaw języka C++ aż po zaawansowane zagadnienia. Liczne przykłady i ćwiczenia ułatwiają samodzielne przyswajanie wiedzy.

2. Czy w książce znajdę aktualne informacje dotyczące nowoczesnych standardów C++?

Tak, wydanie III zostało zaktualizowane i uwzględnia nowoczesne elementy języka C++, takie jak wyrażenia lambda, auto, constexpr, obsługa wyjątków, szablony i inne funkcjonalności wprowadzone w nowszych standardach.

3. Jakie zagadnienia są szczegółowo omówione w tej książce?

Książka obejmuje szeroki zakres tematów, m.in.: typy danych, instrukcje sterujące, funkcje, wskaźniki, klasy i dziedziczenie, obsługę wyjątków, projektowanie obiektowe, szablony, operacje wejścia-wyjścia, wyrażenia lambda, a także praktyczne przykłady i ćwiczenia.

4. Czy książka zawiera ćwiczenia i przykłady do samodzielnego wykonania?

Tak, każdy rozdział kończy się ćwiczeniami, a liczne przykłady kodu pomagają utrwalić omawiane zagadnienia w praktyce.

5. Czy książka nadaje się jako pomoc naukowa na studiach informatycznych lub do przygotowania do pracy programisty?

Zdecydowanie tak. Publikacja jest kompleksowa i szczegółowa, dzięki czemu świetnie sprawdzi się zarówno jako podręcznik akademicki, jak i praktyczny przewodnik dla przyszłych i obecnych programistów.

6. Jakie są zalety tego wydania w porównaniu z innymi książkami do nauki C++?

,,Opus magnum C++" wyróżnia się przystępnym językiem, szerokim zakresem tematów, aktualnością treści oraz dużą liczbą praktycznych przykładów i ćwiczeń. Autor jest uznanym specjalistą, co gwarantuje wysoką jakość merytoryczną.

7. Czy książka jest odpowiednia dla osób, które już znają podstawy C++ i chcą pogłębić swoją wiedzę?

Tak, książka obejmuje zarówno podstawowe, jak i zaawansowane zagadnienia, więc jest wartościowa także dla osób chcących rozwinąć swoje umiejętności programowania w C++.