Docker i Kubernetes krok po kroku - najlepsze książki i materiały do nauki
Spis treści
Docker i Kubernetes od kilku lat są jednymi z najważniejszych narzędzi w świecie nowoczesnego IT. Nie chodzi jednak wyłącznie o znajomość kilku poleceń czy umiejętność uruchomienia kontenera. W praktyce konteneryzacja stała się częścią większego sposobu budowania, wdrażania i utrzymywania aplikacji.
Docker pozwala zamknąć aplikację wraz z jej zależnościami w powtarzalnym środowisku. Kubernetes idzie krok dalej - pomaga zarządzać dużą liczbą kontenerów, automatyzować wdrożenia, skalować aplikacje i utrzymywać ich dostępność. Do tego dochodzą CI/CD, infrastruktura jako kod, chmura, monitoring czy bezpieczeństwo.
Dlatego nauka Dockera i Kubernetesa najlepiej działa wtedy, gdy nie ogranicza się do teorii. Warto od początku łączyć wiedzę z praktyką i budować własne środowisko, w którym można bezpiecznie testować kolejne rozwiązania.
Jeśli zastanawiasz się, od czego zacząć, jakie książki o Dockerze i Kubernetesie wybrać oraz jak stworzyć domowe laboratorium DevOps, poniżej znajdziesz konkretną ścieżkę.
Konteneryzacja i orkiestracja, czyli fundamenty współczesnego IT
Zanim przejdziemy do konkretnych książek, warto uporządkować podstawowe pojęcia. Docker i Kubernetes często pojawiają się obok siebie, ale rozwiązują nieco inne problemy.
Konteneryzacja polega na uruchamianiu aplikacji w odizolowanym środowisku zawierającym potrzebne jej komponenty i zależności. Kontener korzysta z jądra systemu operacyjnego hosta, dzięki czemu jest znacznie lżejszy od klasycznej maszyny wirtualnej.
To właśnie jedna z przyczyn popularności Dockera. Programista może przygotować obraz aplikacji, a następnie uruchomić go w środowisku deweloperskim, testowym czy produkcyjnym bez konieczności ręcznego odtwarzania całej konfiguracji.
W praktyce oznacza to mniej problemów w rodzaju „u mnie działa”.
Docker daje przy tym znacznie więcej niż samo uruchamianie kontenerów. W codziennej pracy pojawiają się obrazy, rejestry, Dockerfile, sieci, wolumeny, limity zasobów czy Docker Compose. W przypadku bardziej rozbudowanych aplikacji dochodzą również mechanizmy monitorowania, bezpieczeństwa i automatyzacji.
Dobrym przykładem jest książka „Konteneryzacja z wykorzystaniem Dockera. Podstawy”, która prowadzi czytelnika od przygotowania środowiska przez obrazy, kontenery, sieci i wolumeny aż do Dockerfile oraz Docker Compose.
Docker to dopiero początek
Uruchomienie jednego kontenera lokalnie jest stosunkowo proste. Problem zaczyna się wtedy, gdy aplikacja składa się z dziesiątek lub setek usług i musi działać niezawodnie.
Co zrobić, kiedy jeden kontener przestanie odpowiadać? Jak uruchomić kilka jego kopii? Jak rozdzielić ruch? Jak wdrożyć nową wersję bez długiego przestoju? Jak automatycznie odtworzyć usługę po awarii?
Właśnie tutaj pojawia się orkiestracja kontenerów.
Kubernetes jest platformą służącą do zarządzania kontenerami i aplikacjami uruchamianymi w klastrze. Pozwala między innymi deklaratywnie określać pożądany stan aplikacji, zarządzać wdrożeniami, skalować usługi i reagować na awarie.
Nie trzeba więc ręcznie pilnować każdego kontenera. Platforma Kubernetes dąży do utrzymania stanu określonego przez administratora lub zespół developerski.
To podejście dobrze pasuje do współczesnego DevOps. Zamiast traktować serwery i aplikacje jako coś, co trzeba ręcznie konfigurować, coraz częściej opisuje się środowisko za pomocą kodu i deklaracji, a następnie automatyzuje jego wdrażanie.
Kubernetes znajduje zastosowanie między innymi w architekturach mikroserwisowych, automatyzacji wdrożeń, środowiskach chmurowych, systemach rozproszonych i procesach CI/CD. W materiałach dotyczących nauki tej technologii powtarzają się więc takie zagadnienia jak zarządzanie aplikacjami, konfiguracja klastra, sieć klastra, skalowanie, monitoring czy bezpieczeństwo.
Docker, Kubernetes i DevOps
Warto też uniknąć jednego częstego błędu: traktowania Dockera i Kubernetesa jako całego DevOps.
Nie są.
To elementy większego ekosystemu. W zależności od projektu mogą współpracować z Gitem, narzędziami CI/CD, Terraformem, systemami monitoringu, rozwiązaniami chmurowymi czy narzędziami bezpieczeństwa.
Dla osoby uczącej się DevOps oznacza to dobrą wiadomość. Nie trzeba opanować wszystkiego jednocześnie.
Znacznie rozsądniej jest zacząć od podstaw konteneryzacji, później przejść do orkiestracji, a następnie stopniowo dodawać automatyzację infrastruktury i procesów.
Ranking najlepszych książek do nauki Dockera i Kubernetesa - 5 propozycji
Nie ma jednej książki, która będzie najlepsza dla każdego. Początkujący potrzebuje przede wszystkim zrozumienia podstaw i możliwości samodzielnego wykonania pierwszych ćwiczeń. Osoba mająca już doświadczenie z kontenerami będzie natomiast szukała informacji o produkcji, skalowaniu, bezpieczeństwie czy systemach rozproszonych.
Dlatego poniższy ranking warto traktować jako ścieżkę nauki, a nie wyłącznie listę pięciu tytułów ustawionych od „najlepszej” do „najgorszej”.
1. Konteneryzacja z wykorzystaniem Dockera. Podstawy - Piotr Chudzik
2. Docker. Niezawodne kontenery produkcyjne. Praktyczne zastosowania. Wydanie III - Sean Kane, Karl Matthias
3. Kubernetes. Przewodnik po orkiestracji kontenerów i tworzeniu niezawodnych aplikacji - Alan Hohn
4. Kubernetes. Tworzenie niezawodnych systemów rozproszonych. Wydanie III - Brendan Burns, Joe Beda, Kelsey Hightower, Lachlan Evenson
5. Terraform w praktyce. Buduj i automatyzuj infrastrukturę chmurową oraz zarządzaj nią z wykorzystaniem Dockera - Mariusz Dworniczak
Jak uczyć się narzędzi DevOps w domowym laboratorium?
Samo przeczytanie książki o Dockerze czy Kubernetesie raczej nie wystarczy. Można znać definicję poda, deploymentu, obrazu czy klastra, a jednocześnie mieć problem z uruchomieniem własnej aplikacji.
Dlatego dobrym rozwiązaniem jest domowe laboratorium DevOps.
Nie musi być skomplikowane. Na początek wystarczy komputer, Docker i niewielki projekt, który można stopniowo rozbudowywać.
Etap 1: uruchom własny kontener
Zacznij od czegoś banalnego. Uruchom Nginx albo prostą aplikację webową w Dockerze.
Następnie spróbuj:
- stworzyć własny Dockerfile,
- zbudować obraz,
- uruchomić kontener,
- przekierować port,
- podłączyć wolumen,
- sprawdzić logi,
- ograniczyć zasoby,
- zatrzymać i ponownie uruchomić kontener.
Na tym etapie nie chodzi o zbudowanie imponującej infrastruktury. Chodzi o to, żeby przestać traktować kontener jako czarną skrzynkę.
Etap 2: zbuduj aplikację wielokontenerową
Kolejnym krokiem może być prosty projekt składający się z aplikacji oraz bazy danych.
Tutaj przydaje się Docker Compose. Możesz opisać usługi w pliku YAML, skonfigurować sieć między kontenerami i określić sposób uruchamiania całego środowiska.
To już zaczyna przypominać realną pracę z aplikacjami.
Warto wtedy poeksperymentować z konfiguracją. Co się stanie po usunięciu kontenera? Czy dane pozostaną? Jak aplikacja zachowa się po restarcie bazy? Jak sprawdzić logi?
Takie pytania są znacznie bardziej wartościowe niż samo zapamiętywanie składni.
Etap 3: przenieś aplikację do Kubernetesa
Dopiero kiedy Docker i Docker Compose są już w miarę zrozumiałe, warto przejść do Kubernetesa.
Możesz uruchomić lokalny klaster i wdrożyć do niego tę samą aplikację, którą wcześniej uruchamiałeś za pomocą Dockera.
To świetne ćwiczenie, bo nagle widać różnicę między konteneryzacją a orkiestracją.
Zamiast pojedynczego kontenera pojawiają się kolejne abstrakcje: pod, deployment, service, konfiguracja czy zasoby klastra.
Warto też przećwiczyć skalowanie aplikacji. Uruchom kilka replik i zobacz, jak zachowuje się aplikacja. Usuń jeden z podów i sprawdź, co zrobi Kubernetes.
Właśnie wtedy zaczyna być widoczne znaczenie deklaratywnego modelu działania.
Etap 4: dodaj CI/CD
Kiedy aplikacja działa już w Kubernetesie, można dołożyć automatyzację.
Przykładowy scenariusz może wyglądać tak:
Git → testy → budowanie obrazu Docker → rejestr → wdrożenie do Kubernetes.
Nie trzeba od razu budować skomplikowanego pipeline'u.
Wystarczy, że po zmianie kodu automatycznie zostaną uruchomione testy, zbudowany zostanie nowy obraz i przygotowane zostanie wdrożenie.
W ten sposób Kubernetes przestaje być tylko narzędziem, którego uczysz się „na sucho”. Staje się częścią całego procesu dostarczania oprogramowania.
Etap 5: dodaj Terraform
Na kolejnym poziomie możesz zacząć opisywać infrastrukturę jako kod.
I tutaj właśnie Docker, Kubernetes i Terraform zaczynają tworzyć spójną całość.
Terraform pozwala deklaratywnie opisywać infrastrukturę, zarządzać jej stanem i automatyzować wdrożenia. Książka Mariusza Dworniczaka pokazuje przy tym, jak zbudować laboratorium z wykorzystaniem Dockera, a następnie przejść przez praktyczne projekty związane z Infrastructure as Code.
To dobry kierunek dla osoby, która chce rozwijać się w stronę DevOps, Cloud Engineering albo platform engineering.
Najważniejsza zasada: buduj, psuj i naprawiaj
W nauce narzędzi DevOps bardzo łatwo wpaść w pułapkę oglądania kolejnych tutoriali.
Jeden film. Drugi kurs. Kolejna książka. Następny tutorial.
Wiedzy przybywa, ale kiedy pojawia się pusty terminal, nagle nie wiadomo, od czego zacząć.
Dlatego warto celowo psuć własne środowisko.
Usuń kontener. Zmień konfigurację. Zepsuj Dockerfile. Ogranicz zasoby. Usuń poda z klastra. Wprowadź błąd do konfiguracji. Sprawdź logi. Spróbuj samodzielnie znaleźć przyczynę.
W praktyce właśnie wtedy uczysz się najwięcej.
Podsumowanie – jak teoria przekłada się na realne wdrożenia
Docker i Kubernetes warto traktować nie jako dwa modne narzędzia do wpisania w CV, ale jako element większego sposobu pracy z aplikacjami i infrastrukturą.
Najlepsza ścieżka nauki może wyglądać mniej więcej tak:
kontenery → Docker → Docker Compose → Kubernetes → CI/CD → Infrastructure as Code → chmura i automatyzacja.
Nie trzeba oczywiście przechodzić przez każdy etap w identycznym tempie. Jeśli jesteś programistą, prawdopodobnie szybciej wejdziesz w Docker i proces budowania obrazów. Jeśli masz doświadczenie administracyjne, łatwiejsze mogą być dla Ciebie zagadnienia infrastruktury i klastra.
Najważniejsze jest jednak zachowanie odpowiedniej kolejności.
Najpierw warto zrozumieć, czym jest kontener i jak działa Docker. Później można przejść do orkiestracji i Kubernetesa. Dopiero wtedy sensownie jest dodawać CI/CD, Terraform, chmurę, monitoring czy bardziej zaawansowane mechanizmy bezpieczeństwa.
Dobór książki również powinien zależeć od aktualnego poziomu. „Konteneryzacja z wykorzystaniem Dockera. Podstawy” sprawdzi się jako pierwszy krok. „Docker. Niezawodne kontenery produkcyjne” pozwala wejść głębiej w praktyczne wykorzystanie kontenerów. Następnie można przejść do jednej z książek o Kubernetesie - bardziej wprowadzającego przewodnika Alana Hohna albo szerszego opracowania Burnsa, Bedy, Hightowera i Evensona.
A kiedy Docker i Kubernetes przestaną być już nowością, warto rozszerzyć perspektywę o Infrastructure as Code. Wtedy Terraform staje się naturalnym kolejnym elementem układanki.
I chyba właśnie o to chodzi w nauce DevOps: nie o znajomość jak największej liczby narzędzi, ale o rozumienie, jak połączyć je w działający proces. Bo dopiero wtedy wiedza z książki zaczyna przekładać się na coś, co można wykorzystać w prawdziwym projekcie.
Zobacz nasze propozycje
-
-
książka
-
ebook
(40,20 zł najniższa cena z 30 dni)
40.20 zł
67.00 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
(53,40 zł najniższa cena z 30 dni)
53.40 zł
89.00 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
(23,94 zł najniższa cena z 30 dni)
23.94 zł
39.90 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
(40,20 zł najniższa cena z 30 dni)
40.20 zł
67.00 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
(53,40 zł najniższa cena z 30 dni)
53.40 zł
89.00 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
(83,40 zł najniższa cena z 30 dni)
83.40 zł
139.00 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
Czasowo niedostępna
-
-
-
książka
-
ebook
(35,94 zł najniższa cena z 30 dni)
35.94 zł
59.90 zł (-40%) -
-
-
książka
-
ebook
Niedostępna
-