\documentclass[a4paper,11pt]{article}
\usepackage[polish]{babel}
\usepackage[utf8]{inputenc} 
\usepackage[T1]{fontenc}
\usepackage{fourier}
\usepackage{setspace}

\begin{document}

\begin{onehalfspace}
\begin{verse}
Ty mi nie będziesz ciężką, gdy po moim zgonie\\
Na pierś moją upadniesz, ziemio-karmicielko!\\
Kryjesz wszak w swoim wnętrzu miłość stworzeń wielką,\\
Byt twój wraz z dżdżu kroplami i łzy nasze chłonie!

O! wiem, że ty masz serce, co ogniami płonie\\
Zdolne przetopić w sobie ból i nędzę wszelką --\\
A ja jestem rosy maleńką kropelką,\\
Na twem wiecznie zielonem i dziewiczem łonie!

Kiedyś -- gdy ciało moje ty nakryjesz sobą --\\
Kwiaty co wzejdą bójnie może z setną wiosną,\\
Stawszy się szczęściem źrenic i dolin ozdobą,

Śląc z wonią wieść o wiośnie po świecie radosną --\\
Zaświadczą, że mych soków w tobie krąży siła --\\
Żeś ty mi jako puchy kwietne, lekką była!\dots
\end{verse}
\end{onehalfspace}

\end{document}