Suno - instrukcja obsługi

Poradnik jak tworzyć muzykę i przeboje na TOP 10!

Leon Jeremy

Spis treści

1: Tworzenie utworów od podstaw

1.1. Tryb Simple – szybkie generowanie z opisem

1.2. Tryb Custom – pełna kontrola nad tekstem i stylem

1.3. Instrumental vs Vocal – wybór typu utworu

1.4. Pierwsze generowanie – krok po kroku

1.5. Ocena i wybór najlepszej wersji

2: Pisanie efektywnych promptów muzycznych

2.1. Anatomia dobrego promptu muzycznego

2.2. Definiowanie gatunku i podgatunku

2.3. Kontrola tempa – BPM i określenia opisowe

2.4. Nastrój i emocje w promptach

3: Kontrola wokali – wybór głosu, styl śpiewania

3.1. Określanie typu głosu (male/female/duet)

3.2. Styl wokalny – od szeptu po krzyk

3.3. Techniki wokalne – vibrato, melizmaty, falset

3.4. Tworzenie harmonii i chórków

3.5. Kontrola dynamiki i ekspresji wokalnej

4: Upload Audio – dodawanie własnych sampli

4.1. Przygotowanie plików audio do uploadu

4.2. Extend from Audio – kontynuacja własnych nagrań

4.3. Tworzenie wokalu do własnego podkładu

4.4. Łączenie sampli z generowaną muzyką

4.5. Limity i optymalne formaty plików

5: Zaawansowane tagi i modyfikatory

5.1. Tagi instrumentalne – dokładne określanie składu

5.2. Modyfikatory produkcyjne (lo-fi, hi-fi, vintage)

5.3. Efekty i przestrzeń (reverb, echo, stereo)

5.4. Dynamika i build-upy

5.5. Kombinacje tagów dla unikalnych brzmień

6.2. Intro i Outro – rozpoczęcie i zakończenie utworu

6.3. Pre-chorus i Post-chorus

6.4. Instrumental breaks i solo

6.5. Strategiczne pozycjonowanie breaków instrumentalnych

7. Kontrola powtórzeń i progresji

7.1. Podstawy funkcji Extend

7.2. Płynne przejścia między fragmentami

7.3. Budowanie pełnych utworów z krótkich sekcji

7.4. Zachowanie spójności stylistycznej

7.5. Strategie dla utworów powyżej 4 minut

8: Remix i Cover – przerabianie istniejących utworów

8.1. Funkcja Remix – zmiana stylu zachowując melodię

8.2. Tworzenie coverów znanych utworów

8.4. Wariacje i alternatywne wersje

9: Rozwiązywanie problemów

9.1. Problemy z generowaniem wokalu

9.2. Nieoczekiwane zmiany stylu w utworze

9.3. Kontrola głośności i balansu instrumentów

9.4. Poprawa jakości i klarowności

9.5. Gdy Suno nie słucha – alternatywne podejścia

1: Tworzenie utworów od podstaw

1.1. Tryb Simple – szybkie generowanie z opisem

Tryb Simple stanowi podstawowy sposób pracy z Suno AI, zaprojektowany dla użytkowników rozpoczynających przygodę z generowaniem muzyki. W tym trybie wystarczy wpisać jedną opisową frazę określającą ogólny charakter utworu, a system samodzielnie zajmie się wszystkimi aspektami produkcji muzycznej.

Po wprowadzeniu opisu – na przykład "wesoła piosenka o lecie w stylu pop" – sztuczna inteligencja generuje jednocześnie tekst oraz muzykę. System automatycznie dobiera strukturę utworu (wersy, refren), instrumentację, tempo, tonację oraz charakterystykę wokalną, bez konieczności określania tych parametrów przez użytkownika. W około 60 sekund Suno generuje dwie wersje utworu, które można odsłuchać i porównać.

Tryb Simple nie wymaga żadnej wiedzy muzycznej ani znajomości terminologii technicznej. Użytkownik nie musi znać różnicy między BPM a tonacją, nie musi także umieć pisać tekstów piosenek. Opis może być strumieniem myśli, nastrojem lub ogólnym pomysłem na utwór – system interpretuje nawet nieprecyzyjne instrukcje i przekształca je w kompletną kompozycję.

Ograniczenie tego trybu polega na braku kontroli nad szczegółami. Nie można wprowadzić własnego tekstu, wymusić konkretnej struktury utworu czy określić precyzyjnych parametrów brzmieniowych. Wszystkie te elementy są dobierane automatycznie przez algorytm na podstawie ogólnego opisu. Dlatego tryb Simple sprawdza się najlepiej jako punkt wyjścia do eksperymentowania z możliwościami platformy oraz do szybkiego testowania różnych kierunków muzycznych przed ewentualnym przejściem do trybu Custom, który oferuje pełną kontrolę nad procesem tworzenia.

Skuteczny opis w trybie Simple składa się z trzech podstawowych elementów: nastroju lub emocji, tematu tekstowego oraz stylu muzycznego. Wszystkie te informacje można przekazać w jednym zdaniu, używając zwykłego języka, bez terminologii technicznej.

Określanie nastroju

Nastrój opisujemy prostymi przymiotnikami: energetyczny, melancholijny, spokojny, radosny, nostalgiczny, mroczny, romantyczny. System interpretuje te słowa i dobiera odpowiednie tempo, tonację oraz charakterystykę brzmieniową. Przykładowo, określenie "energetyczna" skutkuje szybszym tempem i dynamiczną instrumentacją, podczas gdy "spokojna" generuje wolniejszy utwór z łagodniejszym brzmieniem.

Wskazywanie tematu

Temat to treść, o której ma opowiadać piosenka. Wystarczy podać go w kilku słowach: "o letnim wyjeździe", "o zakończeniu związku", "o porannej kawie", "o pokonywaniu trudności". Nie trzeba pisać pełnego tekstu ani szczegółowo opisywać fabuły – system samodzielnie rozwinie podany temat w kompletny tekst piosenki z wersami i refrenem.

Nazywanie stylu muzycznego

Styl określamy potocznie: pop, rock, jazz, hip-hop, country, elektroniczny, akustyczny. Można łączyć gatunki ("jazzowy hip-hop") lub dodawać określenia brzmieniowe w naturalnym języku ("z gitarą akustyczną", "z fortepianem", "z żeńskim wokalem"). System rozpoznaje te określenia i odpowiednio dobiera instrumentację oraz charakterystykę wokalną.

- Praktyczne przykłady opisów "Radosna piosenka pop o wakacjach nad morzem"

- "Melancholijny utwór akustyczny o tęsknocie z męskim wokalem"

- "Energetyczny rock o pokonywaniu przeciwności z mocnymi gitarami"

- "Spokojny jazz o porannej kawie z fortepianem"

Opis w trybie Simple jest ograniczony do 200 znaków, co wymusza zwięzłość. Lepiej podać kilka kluczowych elementów niż próbować opisać wszystko szczegółowo. System radzi sobie z interpretacją nawet nieprecyzyjnych instrukcji, dlatego nie ma potrzeby dbać o idealną formułę opisu – wystarczy przekazać ogólny kierunek, a szczegóły zostaną uzupełnione automatycznie.

1.2. Tryb Custom – pełna kontrola nad tekstem i stylem

Przełączanie na tryb Custom

Tryb Custom aktywuje się za pomocą przełącznika umieszczonego w interfejsie tworzenia utworów. W górnej części interfejsu znajduje się opcja przełączania między trybem Simple i Custom. Po włączeniu trybu Custom interfejs rozszerza się, pokazując dodatkowe pola i opcje niedostępne w trybie podstawowym.

Podstawowe możliwości trybu Custom

Główną różnicą wobec trybu Simple jest rozdzielenie tekstu piosenki od stylu muzycznego. Tryb Custom umożliwia bardziej szczegółową kontrolę nad procesem tworzenia poprzez oddzielenie generowania tekstu od określania stylu muzycznego. Zamiast jednego pola opisowego, użytkownik otrzymuje dwa niezależne pola wprowadzania danych.

Pierwsze pole służy do wprowadzania lub generowania tekstu piosenki. Użytkownik może wpisać własny tekst w całości, wygenerować go automatycznie na podstawie polecenia, lub pozostawić puste pole i pozwolić systemowi stworzyć tekst samodzielnie. Tekst wprowadzony w tym polu zostanie wykorzystany dokładnie w takiej formie, w jakiej został podany.

Drugie pole przeznaczone jest na opis stylu muzycznego. Tutaj określa się gatunek, charakter brzmieniowy, instrumentację, typ wokalu oraz inne parametry dźwiękowe. Opis stylu nie wpływa na treść tekstową – dotyczy wyłącznie warstwy muzycznej utworu.

Ta separacja pozwala na precyzyjne kontrolowanie obu aspektów niezależnie. Można napisać konkretny tekst o określonej treści i dopasować do niego dowolny styl muzyczny, bez ryzyka, że system zmodyfikuje słowa w celu dopasowania ich do muzyki. Jednocześnie można eksperymentować z różnymi stylami muzycznymi dla tego samego tekstu, tworząc wiele wersji jednej piosenki w odmiennych brzmieniach.

Wypełnianie pola tekstowego

Pole "Lyrics" przyjmuje tekst piosenki w dowolnej formie. Można wpisać tekst ciągły, bez podziału na sekcje, a system samodzielnie zinterpretuje jego strukturę i rozłoży go na odpowiednie fragmenty muzyczne. Wystarczy napisać słowa, które mają zostać zaśpiewane – tak jak pisze się wiersz lub notatkę.

Tekst może składać się z kilku linijek lub kilkudziesięciu wersów. System automatycznie rozpoznaje naturalne podziały w tekście i dostosowuje je do struktury muzycznej. Jeśli tekst zawiera powtórzenia tych samych fraz, zostaną one potraktowane jako elementy refrenu. Jeśli tekst rozwija się narracyjnie bez powtórzeń, system rozłoży go na kolejne sekcje utworu.

Nie ma potrzeby martwienia się o rytm, rymy czy dopasowanie słów do melodii – te aspekty system dopasowuje automatycznie podczas generowania. Można pisać prozą lub wierszem, stosować dowolny język i styl wypowiedzi. Całkowita długość tekstu powinna mieścić się w około 300 słowach, co odpowiada standardowej długości piosenki.

Określanie stylu muzycznego

Pole "Style of Music" wymaga krótkiego opisu brzmieniowego utworu. Tutaj wpisuje się gatunek oraz dodatkowe charakterystyki dźwiękowe. Opis formułuje się w naturalnym języku, podobnie jak w trybie Simple, ale dotyczy on wyłącznie muzyki – nie tekstu.

Podstawowy opis stylu składa się z nazwy gatunku: "pop", "rock", "jazz", "country", "hip-hop", "elektroniczny". Do tego można dodać określenia nastroju: "energetyczny pop", "melancholijny rock", "spokojny jazz". Kolejnym elementem może być wskazanie instrumentacji: "akustyczny folk z gitarą", "pop z syntezatorami", "rock z mocnymi gitarami".

Jeśli zależy nam na konkretnym brzmieniu wokalnym, dodajemy to do opisu: "męski wokal", "żeński wokal", "głęboki głos", "delikatny śpiew". System interpretuje te określenia i dobiera odpowiednią charakterystykę głosową do muzyki.

Przykładowe opisy stylu dla pierwszych kompozycji:

- "Akustyczny pop z delikatnym żeńskim wokalem"

- "Energetyczny rock z gitarami elektrycznymi"

- "Spokojny jazz z fortepianem i męskim głosem"

- "Elektroniczny pop z syntezatorami"

Po wypełnieniu obu pól – tekstu i stylu – wystarczy nacisnąć przycisk generowania, a system stworzy utwór łączący podany tekst z wybranym brzmieniem muzycznym.

1.3. Instrumental vs Vocal – wybór typu utworu

Aktywacja trybu instrumentalnego

Suno AI oferuje możliwość tworzenia utworów zarówno z wokalem, jak i wyłącznie instrumentalnych. Opcja "Instrumental" tworzy utwór bez wokalu, pozostawiając tylko warstwę muzyczną z wszystkimi instrumentami.

W interfejsie trybu Simple oraz Custom znajduje się przełącznik lub pole wyboru oznaczone jako "Instrumental". Można przełączać między trybem instrumentalnym a wokalnym. Po zaznaczeniu tej opcji system wygeneruje kompozycję zawierającą tylko muzykę – melodię, harmonię, rytm i instrumentację – bez dodawania jakichkolwiek partii wokalnych.

Alternatywną metodą aktywacji trybu instrumentalnego jest umieszczenie tagu [Instrumental] bezpośrednio w polu tekstowym. Ten tag informuje system, że utwór ma być pozbawiony wokalu. Można go umieścić na początku lub końcu pola tekstowego, niezależnie od tego, czy pole zawiera jakikolwiek inny tekst, czy pozostaje puste.

Zastosowanie trybu instrumentalnego

Tryb instrumentalny znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy potrzebne jest podkładowe brzmienie muzyczne bez warstwy wokalnej. Sprawdza się przy tworzeniu muzyki do filmów, podcastów, prezentacji, gier komputerowych lub jako tło do innych treści audiowizualnych.

W przypadku wyboru trybu instrumentalnego pole tekstowe może pozostać puste – system i tak wygeneruje pełną kompozycję muzyczną. Jeśli jednak w polu tekstowym znajduje się jakiś opis lub tekst, zostanie on zignorowany pod względem wokalnym, ale może wpłynąć na interpretację nastroju i charakteru muzycznego utworu.

Domyślny tryb wokalny

Tryb wokalny jest standardowym ustawieniem w Suno AI. Jeśli nie zaznaczy się opcji instrumentalnej ani nie użyje tagu [Instrumental], system automatycznie wygeneruje utwór zawierający zarówno muzykę, jak i wokal. Każda kompozycja tworzona bez wyraźnego wskazania trybu instrumentalnego otrzyma partię śpiewaną.

W trybie Simple wokal generuje się automatycznie na podstawie podanego opisu. System tworzy tekst piosenki samodzielnie, interpretując temat zawarty w opisie, a następnie dodaje do niego śpiew. Jeśli opis zawiera informację tematyczną – na przykład "o letnim wyjeździe" lub "o zakończonym związku" – system napisze tekst odnoszący się do tego tematu i zaśpiewa go.

W trybie Custom wokal pojawia się, gdy pole tekstowe zawiera jakikolwiek tekst. System interpretuje wpisane słowa jako tekst do zaśpiewania i automatycznie tworzy partię wokalną. Jeśli pole tekstowe pozostanie puste, a opcja instrumentalna nie jest zaznaczona, system wygeneruje zarówno tekst, jak i wokal samodzielnie, na podstawie opisu stylu muzycznego.

Automatyczne rozpoznawanie typu utworu

System rozpoznaje zamiar użytkownika na podstawie kilku sygnałów. Jeśli opcja "Instrumental" jest aktywna lub w tekście znajduje się tag [Instrumental], utwór zostanie wygenerowany bez wokalu. W każdej innej sytuacji system domyślnie dodaje wokal.

Obecność tekstu w polu tekstowym w trybie Custom jednoznacznie wskazuje na potrzebę wokalu. System nie pominie tekstu i nie wygeneruje utworu instrumentalnego, jeśli użytkownik wpisał słowa do zaśpiewania. Podobnie w trybie Simple, jeśli opis zawiera temat liryczny, system zinterpretuje to jako prośbę o utwór z tekstem i wokalem.

Nie ma potrzeby dodawania specjalnych tagów czy poleceń, aby aktywować wokal – jest to automatyczna reakcja na obecność treści lirycznej lub opisu tematycznego. System zakłada, że każdy utwór bez wyraźnego wskazania opcji instrumentalnej powinien zawierać śpiew.

1.4. Pierwsze generowanie – krok po kroku

Uruchamianie procesu generowania

Po wypełnieniu wszystkich wymaganych pól – opisu w trybie Simple lub tekstu i stylu w trybie Custom – należy nacisnąć przycisk "Create" umieszczony w interfejsie tworzenia. To polecenie uruchamia proces generowania muzyki przez sztuczną inteligencję.

W około 60 sekund Suno generuje dwie wersje utworu. Obie wersje powstają na podstawie tych samych parametrów wejściowych – tego samego tekstu i opisu stylu – ale różnią się szczegółami wykonania. System tworzy dwie interpretacje tego samego polecenia, co pozwala na wybór lepszej z nich lub porównanie różnych podejść do tej samej koncepcji muzycznej.

Różnice między planami

Plan darmowy zapewnia około 10 generacji dziennie, każda tworzy dwie wersje utworu trwającego 1-2 minuty. Oznacza to, że przy każdym użyciu przycisku "Create" użytkownik otrzymuje parę utworów do odsłuchania i oceny.

Plan Pro zawiera setki generacji miesięcznie oraz dostęp do dłuższych utworów trwających do 4 minut. Plany płatne oferują również szybsze przetwarzanie i priorytetowy dostęp do najnowszych modeli AI. Niezależnie od planu, każda generacja tworzy co najmniej dwie wersje do wyboru.

Podczas generowania interfejs wyświetla wskaźnik postępu lub informację o trwającym procesie. Po zakończeniu obie wersje stają się dostępne do odsłuchania bezpośrednio w interfejsie, bez konieczności pobierania plików na dysk.

Monitorowanie postępu generowania

Proces generowania zajmuje zazwyczaj 30-60 sekund. W tym czasie interfejs wyświetla wskaźnik postępu informujący o trwającym przetwarzaniu. Pasek postępu lub animacja ładowania pokazują, że system przetwarza zapytanie i tworzy muzykę.

Podczas generowania mogą pojawić się różne komunikaty systemowe. Standardowy komunikat informuje o trwającym procesie tworzenia utworu. Jeśli system jest mocno obciążony, może pojawić się informacja o dłuższym czasie oczekiwania. W przypadku problemów z generowaniem, takich jak przekroczenie czasu, należy sprawdzić stabilność połączenia internetowego.

Czas oczekiwania w zależności od obciążenia

Faktyczny czas generowania zależy od rodzaju wykupionego planu oraz aktualnego obciążenia serwerów. Plan darmowy ma niższy priorytet, co może skutkować wolniejszym generowaniem w godzinach szczytu. Użytkownicy planu bezpłatnego mogą doświadczyć wydłużonego czasu oczekiwania, gdy wielu innych użytkowników korzysta jednocześnie z platformy.

Plan Pro oferuje priorytetowe generowanie, co oznacza szybsze przetwarzanie i skrócony czas oczekiwania. Użytkownicy planów płatnych otrzymują wyższy priorytet w kolejce przetwarzania, co przekłada się na bardziej przewidywalne czasy generowania, niezależnie od obciążenia systemu.

Odsłuchiwanie wygenerowanych wersji

Po zakończeniu generowania utwór automatycznie rozpoczyna odtwarzanie. Przy każdej z dwóch wygenerowanych wersji znajduje się przycisk odtwarzania, umożliwiający natychmiastowe odsłuchanie rezultatu bezpośrednio w interfejsie przeglądarki.

Obie wersje można odtwarzać osobno i porównywać ze sobą. Chociaż powstały na podstawie identycznych parametrów wejściowych, różnią się wykonaniem – każda ma nieznacznie odmienną melodię, aranżację instrumentalną, frazowanie wokalu czy strukturę muzyczną. System AI interpretuje ten sam prompt dwukrotnie, tworząc dwa niezależne warianty kompozycji.

Porównanie wersji pozwala wybrać lepszą interpretację lub ocenić, jak system rozumie podane polecenie. Jedna wersja może lepiej oddawać zamierzony nastrój, podczas gdy druga może mieć ciekawszą melodię lub bardziej trafne dopasowanie tekstu do muzyki. Odsłuchanie obu wariantów daje pełniejszy obraz możliwości systemu i pomaga zrozumieć, jak różnorodne rezultaty może generować na podstawie tego samego opisu.

1.5. Ocena i wybór najlepszej wersji

Kryteria oceny wygenerowanych utworów

Po odsłuchaniu obu wersji należy ocenić je pod kątem zgodności z założonym zamierzeniem. Pierwszym elementem do sprawdzenia jest styl muzyczny – czy utwór brzmi zgodnie z podanym opisem gatunku, czy instrumentacja odpowiada oczekiwaniom, czy tempo i energia utworu pasują do zamierzonego charakteru.

Kolejnym aspektem jest prawidłowość wykonania tekstu. Należy sprawdzić, czy wszystkie słowa zostały zaśpiewane poprawnie, czy nie ma zniekształceń czy błędnej wymowy, oraz czy frazowanie wokalne brzmi naturalnie. System czasami może nieprawidłowo zinterpretować pewne słowa lub dodać nieoczekiwane przeciąganie sylab.

Nastrój i tempo wymagają osobnej oceny. Utwór powinien oddawać zamierzoną emocję – energetyczny utwór powinien brzmieć dynamicznie, melancholijny spokojnie i refleksyjnie. Tempo musi być odpowiednie do gatunku i nastroju – wolniejsze dla ballad, szybsze dla utworów tanecznych czy rockowych.

Wielokrotny odsłuch jest kluczowy dla rzetelnej oceny. Pierwsze wrażenie może być mylące – dopiero po kilkukrotnym przesłuchaniu można zauważyć szczegóły aranżacyjne, błędy w wykonaniu czy niespójności w strukturze utworu. Warto porównać obie wersje bezpośrednio, odtwarzając je naprzemiennie, aby wychwycić różnice w interpretacji tego samego materiału.

Oznaczanie preferowanych wersji

System oferuje przyciski "thumbs up" i "thumbs down" do oznaczania utworów, co pomaga uzyskiwać lepsze rezultaty w przyszłości. Te przyciski znajdują się przy każdej wygenerowanej wersji i służą do informowania systemu o jakości rezultatu.

Przycisk "thumbs up" oznacza aprobatę – wskazuje, że dany utwór dobrze realizuje zamierzenie, że styl muzyczny, tekst i wykonanie są zadowalające. Im więcej utworów tworzymy i używamy funkcji thumbs up lub thumbs down, tym lepsze stają się rezultaty. System analizuje, które parametry i style otrzymują pozytywne oceny, i wykorzystuje tę informację w kolejnych generacjach.

Przycisk "thumbs down" sygnalizuje niezadowolenie z rezultatu. Może to dotyczyć niewłaściwego stylu muzycznego, błędów w wykonaniu tekstu, nieodpowiedniego tempa czy ogólnego braku zgodności z zamierzeniem. System rejestruje negatywną ocenę i stara się unikać podobnych rozwiązań w przyszłych generacjach.

Ta funkcja działa jako mechanizm uczenia się preferencji użytkownika. Im więcej utworów ocenimy, tym lepiej system rozpoznaje nasze gusta muzyczne i oczekiwania względem konkretnych stylów czy parametrów brzmieniowych. Regularne oznaczanie preferowanych i niepreferowanych wersji poprawia trafność kolejnych generacji, dostosowując działanie systemu do indywidualnych preferencji.

Zapisywanie utworów w bibliotece

Wszystkie wygenerowane utwory są automatycznie zapisywane w sekcji Library (Biblioteka), dostępnej w menu nawigacyjnym interfejsu. Nie wymaga to żadnych dodatkowych działań – zarówno obie wersje każdej generacji, jak i wszystkie wcześniejsze próby, trafiają automatycznie do kolekcji użytkownika.

W sekcji Library znajduje się lista wszystkich stworzonych utworów. Dostęp do biblioteki pozwala na przeglądanie całej historii generacji, odsłuchiwanie wcześniej stworzonych utworów oraz zarządzanie swoją kolekcją muzyczną.

Nadawanie tytułów utworom

Tytuł można przypisać utworowi, aby ułatwić jego przechowywanie, odnajdywanie i organizację. Utwory domyślnie otrzymują tytuły automatycznie generowane przez system, często oparte na temacie tekstowym lub pierwszych słowach piosenki. Te automatyczne tytuły można jednak zmienić na bardziej opisowe lub zrozumiałe.

Zmiana tytułu odbywa się poprzez kliknięcie w menu opcji przy danym utworze (zazwyczaj ikonę trzech kropek) i wybór opcji edycji szczegółów utworu. Można tam wprowadzić własny tytuł, który lepiej opisuje charakter kompozycji lub jej przeznaczenie. Dobrze dobrane tytuły znacząco ułatwiają późniejsze odnajdywanie konkretnych utworów w rozrastającej się bibliotece.

Podstawowa organizacja kolekcji

Można tworzyć playlisty do organizowania biblioteki, tworzenia doświadczeń słuchania i zapisywania utworów odkrytych w Suno. Playlisty pozwalają grupować utwory według własnych kryteriów – na przykład według gatunku, projektu, nastroju czy stopnia zaawansowania pracy nad nimi.

Funkcja "Like" pozwala oznaczać obiecujące lub interesujące utwory. Polubione utwory gromadzą się w osobnej sekcji, co ułatwia szybki dostęp do najlepszych kompozycji bez konieczności przeszukiwania całej biblioteki.

Workspaces (obszary robocze) stanowią kolejny sposób organizacji. Workspaces to świetny sposób zarządzania muzyką w preferowany sposób, znajdują się w sekcji Create. Pozwalają one na tworzenie osobnych przestrzeni dla różnych projektów lub stylów muzycznych, oddzielając je od głównej biblioteki i utrzymując porządek w rozwijającej się kolekcji utworów.

Table of Contents

1: Tworzenie utworów od podstaw

1.1. Tryb Simple – szybkie generowanie z opisem

1.2. Tryb Custom – pełna kontrola nad tekstem i stylem

1.3. Instrumental vs Vocal – wybór typu utworu

1.4. Pierwsze generowanie – krok po kroku

1.5. Ocena i wybór najlepszej wersji