Jacek Walkiewicz

Pełna MOC możliwości

Wydanie 2 rozszerzone

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Autor oraz wydawca dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawca nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

Redaktor prowadzący: Barbara Gancarz-Wójcicka
Fotografia autora na okładce: Ewa Sahajdaczna Sahaj Photography

Helion S.A.
ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice
tel. 32 230 98 63
e-mail: onepress@onepress.pl
WWW: https://onepress.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Drogi Czytelniku!
Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres
https://onepress.pl/user/opinie?pelmo2_ebook
Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

ISBN: 978-83-8322-796-2

Copyright © Jacek Walkiewicz 2023

- Poleć książkę

- Kup w wersji papierowej

- Oceń książkę

- Księgarnia internetowa

- Lubię to! » nasza społeczność

Rozdział 3.
Pełna MOC możliwości

Wykład pod tym tytułem wygłosiłem na TEDxWSB we wrześniu 2012 roku we Wrocławiu. Formuła tych spotkań zakłada krótkie mowy, więc miałem do dyspozycji około osiemnastu minut. To dla mnie ekstremalnie krótki czas, ponieważ prowadzę wykłady około dwugodzinne. Byłem ostatnim mówcą i miałem przyjemność wysłuchać swoich przedmówców. To z jednej strony inspirujące doświadczenie, a z drugiej ogromny stres. Swoje wykłady przygotowuję na wiele dni przed ich wygłoszeniem. A potem wyciszam się i koncentruję. Zawsze przeżywam i zawsze mam podniesiony poziom kortyzolu. Dlatego wchodziłem na scenę na miękkich nogach. Wiem, że tego nie widać. Sam się dziwię. Ale to dobra wiadomość dla tych, którzy też tak mają — to naturalne zjawisko. Miałem jeden cel: powiedzieć o tym, co uważam za najważniejsze, i zmieścić się w tych osiemnastu minutach, bo wyłączą mi mikrofon. Na szczęście byłem ostatni, więc mogłem liczyć na małą prolongatę czasową. Mówiłem do stu młodych ludzi, głównie studentów. Dlatego pozwoliłem sobie na końcu zaproponować, aby ci, którzy zwątpią, napisali do mnie maila. Miałem na myśli wątpiących obecnych na sali. Kiedy 16 lutego 2013 roku, po prawie pół roku, zobaczyłem swój wykład umieszczony na YouTubie, byłem zaskoczony. Nie będę go oceniał, bo to prawo tych, którzy go oglądają, ale obejrzałem go trochę tak, jakbym patrzył na obcego człowieka. To dobry wykład — pomyślałem — a najważniejsze, że dobrze pokazuje, o czym i jak mówię. To od zawsze było dla mnie wyzwanie. Jak odpowiedzieć na pytanie, o czym mówię na wykładach i jak to robię. Niektórzy pytali również, czym się wyróżniam z grona innych mówców. Trudno było mi na to odpowiedzieć. Nie wiem czym. Może tym, że ja to ja i po prostu mówię o swoim życiu, przemyśleniach, refleksjach, wnioskach.

Co ciekawe, pod wpływem tego swojego wykładu, po tym, jak sam go wysłuchałem, podjąłem kilka życiowych decyzji. To zabawne, że można się zainspirować własnymi słowami. Dlatego prowadzę inspirownik, w którym notuję swoje przemyślenia, zapisuję cytaty i wszystko, co wydaje mi się istotne. Wszystkim polecam założenie sobie takiego osobistego notatnika, pomaga on bowiem poukładać myśli, zebrać to, co ważne, i działać. Takim narzędziem do zatrzymywania własnych myśli może być na pewno Multiplaner prezentowany na tym samym TEDxWSB przez Rafała Mirkowskiego. Głęboko wierzę, że Multiplaner odniesie światowy sukces, czego zresztą Rafałowi z całego serca życzę. A ponieważ jego wizja, energia, konsekwencja, upór i odwaga bardzo mnie ujęły, postanowiłem promować jego dzieło. „Think on paper” — jak mówią Amerykanie. Słowa mają moc, ale zapisane — mocniejszą. Dlatego zapisuj!

Wracając do wykładu. Jego popularność była i jest dla mnie zaskoczeniem. Dzisiaj (2022) ma ponad siedem milionów odsłon. Moje życie uległo zmianie — przyspieszyło. Trochę tak, jakbym się wspinał po szczeblach kariery zawodowej, aż tu nagle przyjechała winda i zabrała mnie na „szczyt”. Ale skłamałbym, gdybym powiedział, że nie jest to dla mówcy źródło wielkiej satysfakcji, kiedy patrzy na swoje jakże ulotne słowne dzieło i widzi, że codziennie gości w domach około trzech tysięcy osób. I mimo tego, że to już dziesięć lat, to ciągle w mailach czytam: „Właśnie trafiłem na pana wykład. Mam 18 lat i…”. W 2013 roku, kiedy wykład się ukazał, miał 8 lat, więc nie mógł na niego trafić. W ten sposób kolejne pokolenie odkrywa wartość tego uniwersalnego przekazu. Mało kto patrzy na datę publikacji. Ważny jest moment, w którym odkrywamy go dla siebie i konfrontujemy treści z własnymi przekonaniami, historią, marzeniami. Te treści zawsze będą aktualne i każdy będzie w nich znajdował to, co w danym momencie jest dla niego najważniejsze Z wielką radością przyjmę również to, że przeczytasz tę książkę.

Całe życie do czegoś zmierzamy,
wspinamy się. Kiedy przestajemy,
życie się kończy.

Otrzymuję setki maili z pytaniami. W większości dotyczą podobnych problemów. Trudno mi na nie wszystkie odpowiedzieć w jednej chwili, dlatego postanowiłem napisać do tego wykładu książkę, w której rozwijam główne zagadnienia poruszane w wykładzie. Niektóre myśli czy aspekty wracają w kolejnych rozdziałach — są dla mnie ważne, więc je powtarzam. Proszę traktować je wyłącznie jako możliwą opcję, jako ciekawą wskazówkę, nigdy zaś jako jedyny słuszny sposób na życie. Takiego bowiem nie ma. Jeśli ktoś mówi, że ma taką jedyną słuszną mądrość, to warto być czujnym, idąc za jego głosem. W pierwszych latach po ukazaniu się wykładu starałem się odpowiadać na wszystkie maile z pytaniami. Dzisiaj, po 10 latach, już się nie staram. Jest to wręcz niemożliwe. Czasami mam wolną chwilę i odpowiem na losowo wybrany mail. Przy tylu milionach odsłon wystarczy sobie wyobrazić skalę korespondencji, która do mnie dociera, aby zdać sobie sprawę, że mógłbym nic innego nie robić, tylko odpowiadać na pytania. Większość zaczyna się od zdania: „Powiedział pan, aby napisać, jak się straci zaufanie do siebie, więc piszę, bo straciłam…”. To prawda, że tak powiedziałem, ale ciągle powtarzam, że trzeba być uważnym i zdać sobie sprawę, że ten wykład, chociaż jest w internecie, był kierowany wyłącznie do osób znajdujących się na sali wykładowej i to do nich również był skierowany ten apel. Nie do kilku milionów, które obejrzały wykład w sieci i pomyślały: on mówi do mnie, więc napiszę. Niektórzy nie oczekują odpowiedzi — po prostu piszą, bo chcą się podzielić swoimi myślami. Kończą maila zwrotem: „nie oczekuję odpowiedzi”. Dlatego jeśli masz taką potrzebę, to napisz. Istnieje szansa, że przeczytam, i jakaś malutka, że odpowiem. Zaryzykuj!

Wszystkim życzę, aby byli ludźmi sukcesu. Według definicji, którą wiele lat temu przyjąłem na swój użytek i która do dzisiaj dobrze mi służy, sukces to mieć to, co się chce — czyli realizować swoje cele. Cel zrealizowany jest źródłem sukcesu. Dlatego każdego dnia można się czuć człowiekiem spełnionym, zrealizowanym. Wszystko zależy od tego, jakie stawiamy sobie cele. Ale nie zapominaj, że tak jak porażka może być początkiem sukcesu, tak sukces może być początkiem porażki. Nie przestawaj się rozwijać, zmieniać, odkrywać. Świat wokół Ciebie się nie zatrzyma. Nie może, bo taka już jest jego natura, że ciągle ewoluuje.

Życzę wszystkim również szczęścia rozumianego w prosty sposób: szczęście to chcieć tego, co się ma. To sztuka akceptacji zrealizowanych celów i tego, co się już posiada w wymiarze materialnym i pozamaterialnym. To sztuka akceptacji wszystkiego, co nas ukształtowało, wszystkich przeszłych doświadczeń. To poczucie, że wszystko w naszym życiu jest właściwe, a my jesteśmy właściwymi ludźmi i we właściwym czasie oraz miejscu robimy właściwe rzeczy. Niedosyt powoduje, że stawiamy sobie kolejne cele, ale szczęście może nam towarzyszyć każdego dnia i odnosić się do radości z tego, czego dokonaliśmy. Jest poniekąd efektem ubocznym tego, co robimy. Jeśli nie odczuwasz szczęścia z powodu swoich osiągnięć, to szansa, że kiedykolwiek dostąpisz tego stanu, jest znikoma. Więc zacznij od teraz.

Z życzeniami pełnej MOCY miłości, pasji, marzeń i odwagi

— Jacek

Osobiste refleksje

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................

............................................................................................