Excel w pigułce

Arkusze kalkulacyjne od podstaw po zaawansowane rozwiązania

Leszek Owsianko

(c) FreeBooks.pl

Spis treści

Podstawy interfejsu i nawigacja w arkuszu

Wstążka i jej dostosowywanie

Pasek szybkiego dostępu

Poruszanie się między komórkami i arkuszami

Zaznaczanie i selekcja danych

Zarządzanie arkuszami

Wprowadzanie i formatowanie danych

Typy danych w Excelu

Formatowanie liczb i dat

Formatowanie komórek i stylizacja

Czcionki i kolory

Wyrównanie i scalanie komórek

Kopiowanie formatowania

Formuły matematyczne i funkcje podstawowe

Podstawowe operatory matematyczne

Funkcje SUMA, ŚREDNIA, MIN, MAX

Odwołania względne i bezwzględne

Funkcje zliczające

Kolejność działań w formułach

Autouzupełnianie formuł

Zaawansowane funkcje

WYSZUKAJ.PIONOWO i WYSZUKAJ.POZIOMO

Funkcje JEŻELI i zagnieżdżone JEŻELI

SUMA.WARUNKOWA i ŚREDNIA.WARUNKOWA

Funkcje bazodanowe

Funkcje daty i czasu

Obsługa błędów w formułach

Analiza danych i tabele przestawne

Tworzenie tabel przestawnych

Filtrowanie i sortowanie danych

Grupowanie danych

Pola obliczeniowe

Aktualizacja danych

Wykresy przestawne

Wykresy i wizualizacja danych

Rodzaje wykresów

Dostosowywanie elementów wykresu

Formatowanie osi i serii danych

Wykresy kombinowane

Sparklines (wykresy przebiegu)

Wykresy dynamiczne

Formatowanie warunkowe i walidacja danych

Reguły formatowania warunkowego

Paski danych i skale kolorów

Zestawy ikon

Tworzenie własnych reguł

Walidacja wprowadzanych danych

Listy rozwijane

Podstawy składni VBA

Zmienne i typy danych

Pętle i instrukcje warunkowe

Modyfikacja nagranych makr

Przypisywanie makr do przycisków

Praca z dużymi zbiorami danych

Zarządzanie dużymi arkuszami

Optymalizacja formuł

Techniki filtrowania

Konsolidacja danych

Usuwanie duplikatów

Dzielenie danych na mniejsze części

Współpraca i udostępnianie

Współdzielenie arkuszy

Śledzenie zmian

Komentarze i adnotacje

Zabezpieczanie współdzielonych arkuszy

Eksport do różnych formatów

Ochrona danych i zabezpieczenia arkusza

Ochrona arkusza i skoroszytu

Ukrywanie formuł

Zabezpieczanie komórek

Szyfrowanie plików

Uprawnienia użytkowników

Kopie zapasowe

Integracja z innymi narzędziami Microsoft Office

Współpraca z Word

Łączenie z PowerPoint

Import danych z Access

Eksport do PDF

Korespondencja seryjna

Power BI integracja

Automatyzacja powtarzalnych zadań

Szablony arkuszy

Automatyczne formatowanie

Autouzupełnianie

Automatyczne aktualizacje

Cykliczne raporty

Automatyczne kopie zapasowe

Zaawansowana analiza danych

Power Query - importowanie i przekształcanie danych

Power Pivot - modelowanie danych

Miary DAX

Relacje między tabelami

Analizy czasowe

Prognozowanie

Funkcje tekstowe i manipulacja danymi

Łączenie tekstów

Wyodrębnianie fragmentów tekstu

Czyszczenie danych

Zmiana wielkości liter

Usuwanie zbędnych spacji

Szukanie i zamienianie

Zarządzanie czasem i harmonogramami

Kalendarze projektowe

Wykresy Gantta

Śledzenie zadań

Obliczanie czasu pracy

Planowanie zasobów

Automatyczne przypomnienia

Najczęstsze problemy i ich rozwiązania

Błędy w formułach

Problemy z wydajnością

Odzyskiwanie danych

Konflikty przy współdzieleniu

Problemy z formatowaniem

Rozwiązywanie problemów z makrami

Skróty klawiszowe i przyspieszanie pracy

Podstawowe skróty nawigacyjne

Skróty formatowania

Skróty do formuł

Własne kombinacje klawiszy

Dostosowywanie paska narzędzi

Automatyzacja często wykonywanych czynności

Podstawy interfejsu i nawigacja w arkuszu

Wstążka i jej dostosowywanie

Wstążka (ang. Ribbon) to jedna z najbardziej rewolucyjnych zmian, jaką Microsoft wprowadził do pakietu Office w 2007 roku. Zastąpiła ona tradycyjny system menu i pasków narzędzi, które towarzyszyły nam przez wiele lat w poprzednich wersjach Excela. Jeśli pracowałeś kiedyś ze starszymi wersjami programu, z pewnością pamiętasz charakterystyczne menu rozwijane u góry ekranu z opcjami takimi jak "Plik", "Edycja" czy "Widok".

Ribbon to szeroki pas u góry okna programu, który zawiera wszystkie narzędzia pogrupowane tematycznie w kartach. Został zaprojektowany tak, aby uczynić funkcje Excela bardziej dostępnymi i łatwiejszymi do odnalezienia. W przeciwieństwie do klasycznego menu, gdzie narzędzia były często "zakopane" głęboko w strukturze podmenu, wstążka prezentuje je w formie intuicyjnych ikon, często wzbogaconych o podpisy tekstowe.

Każda karta na wstążce reprezentuje określony obszar funkcjonalności. Na przykład karta "Narzędzia główne" zawiera najczęściej używane polecenia, "Wstawianie" grupuje wszystkie elementy, które możesz dodać do arkusza, a "Formuły" skupia się na funkcjach matematycznych i logicznych. W obrębie każdej karty znajdziesz mniejsze grupy powiązanych ze sobą narzędzi, co znacznie ułatwia odnalezienie potrzebnej funkcji.

Co ciekawe, wstążka automatycznie dostosowuje się do szerokości okna programu - gdy zmniejszasz szerokość, niektóre elementy są ukrywane, ale wciąż pozostają dostępne pod małymi strzałkami rozwijania w każdej grupie. To inteligentne rozwiązanie pozwala zachować funkcjonalność nawet przy pracy na małych ekranach czy w oknie o zmniejszonych wymiarach.

Choć początkowo zmiana interfejsu wzbudzała kontrowersje wśród użytkowników przyzwyczajonych do klasycznego menu, z czasem wstążka stała się standardem nie tylko w Excelu, ale w całym pakiecie Office. Dziś trudno wyobrazić sobie pracę z arkuszami kalkulacyjnymi bez tego intuicyjnego rozwiązania, które znacząco przyspiesza dostęp do narzędzi i funkcji programu.

Wstążka Excela została zaprojektowana w przemyślany, hierarchiczny sposób. Na najwyższym poziomie znajdziesz karty, które organizują polecenia według głównych kategorii funkcjonalnych. Domyślnie zobaczysz karty takie jak "Narzędzia główne", "Wstawianie", "Układ strony", "Formuły", "Dane", "Recenzja" i "Widok". Każda z nich reprezentuje oddzielny obszar funkcjonalności programu.

W obrębie kart znajdują się grupy - logicznie powiązane ze sobą zbiory poleceń. Na przykład, na karcie "Narzędzia główne" znajdziesz grupy "Schowek", "Czcionka", "Wyrównanie", "Liczby" czy "Style". Takie pogrupowanie sprawia, że podobne narzędzia są zawsze blisko siebie, co znacznie przyspiesza pracę.

Poszczególne polecenia w grupach są reprezentowane przez przyciski, które mogą mieć różną wielkość i format. Najważniejsze i najczęściej używane polecenia są większe i bardziej widoczne. Niektóre przyciski zawierają małą strzałkę - oznacza to, że kryją się pod nimi dodatkowe opcje, które możesz rozwinąć. W prawym dolnym rogu niektórych grup znajdziesz mały ukośny znacznik - to przycisk uruchamiający okno dialogowe z dodatkowymi, bardziej zaawansowanymi opcjami dla danej grupy.

System zakładek w Excelu jest dynamiczny - oprócz stałych kart, pojawiają się też karty kontekstowe. Pokazują się one automatycznie, gdy zaznaczysz określony element arkusza. Na przykład, gdy klikniesz wykres, pojawi się specjalna karta "Narzędzia wykresów" z dodatkowymi narzędziami do jego formatowania. Podobnie dzieje się w przypadku tabel, obrazów czy innych obiektów specjalnych.

Na samym końcu wstążki znajdziesz kartę "Powiedz mi", oznaczoną symbolem żarówki. To inteligentny asystent, który pomoże Ci szybko odnaleźć potrzebne polecenie - wystarczy wpisać, czego szukasz, a Excel podpowie najbardziej odpowiednie opcje. To szczególnie przydatne, gdy nie pamiętasz, w której karcie znajduje się konkretne narzędzie.

Umiejętne zarządzanie przestrzenią roboczą w Excelu ma kluczowe znaczenie dla efektywnej pracy, a możliwość minimalizacji wstążki jest w tym kontekście niezwykle przydatnym narzędziem. Gdy pracujesz z dużymi zbiorami danych lub na małym ekranie laptopa, każdy dodatkowy piksel przestrzeni roboczej jest na wagę złota.

Wstążkę możesz zminimalizować na kilka sposobów. Najprostszym jest kliknięcie małej strzałki w prawym dolnym rogu wstążki lub użycie kombinacji klawiszy Ctrl + F1. Po zminimalizowaniu wstążki widoczne pozostają tylko nazwy kart, co znacząco zwiększa przestrzeń roboczą. Gdy potrzebujesz dostępu do poleceń, wystarczy kliknąć nazwę karty - wstążka tymczasowo się rozwinie, by po wykonaniu polecenia ponownie się zwinąć.

Możesz też wybrać tryb "Pokaż karty", w którym wstążka jest domyślnie zwinięta, ale rozwija się po kliknięciu dowolnej karty i pozostaje rozwinięta do momentu kliknięcia w arkusz. To świetne rozwiązanie, gdy potrzebujesz wykonać kilka operacji z rzędu, korzystając z różnych narzędzi.

Minimalizacja wstążki sprawdza się szczególnie dobrze, gdy wykonujesz powtarzalne operacje wymagające głównie wprowadzania lub analizy danych. W takich sytuacjach rzadko korzystasz z narzędzi wstążki, a dodatkowa przestrzeń pozwala wyświetlić więcej wierszy arkusza bez konieczności przewijania.

Pamiętaj jednak, że nadmierne poleganie na zwiniętej wstążce może spowolnić pracę, jeśli często korzystasz z różnych narzędzi formatowania czy analizy danych. W takich przypadkach lepiej pozostawić wstążkę rozwiniętą, by mieć szybki dostęp do wszystkich potrzebnych funkcji. Kluczem jest znalezienie równowagi między przestrzenią roboczą a wygodą dostępu do narzędzi, odpowiadającej Twoim konkretnym potrzebom i stylowi pracy.

Excel daje Ci szerokie możliwości dostosowania wstążki do własnych potrzeb. Możesz stworzyć spersonalizowane środowisko pracy, które idealnie odpowiada Twoim codziennym zadaniom. Aby rozpocząć personalizację, kliknij prawym przyciskiem myszy w dowolnym miejscu wstążki i wybierz opcję "Dostosuj Wstążkę" lub przejdź do menu Plik > Opcje > Dostosowanie Wstążki.

W oknie personalizacji zobaczysz dwie kolumny - po lewej znajdują się wszystkie dostępne polecenia, a po prawej aktualna struktura Twojej wstążki. To tutaj możesz rozpocząć tworzenie własnej, spersonalizowanej przestrzeni roboczej. Dodanie nowej karty jest proste - wystarczy kliknąć przycisk "Nowa karta" poniżej prawej kolumny. Excel utworzy nową kartę wraz z domyślną grupą, którym możesz nadać własne nazwy.

Przy tworzeniu własnych grup warto kierować się logiką i częstotliwością używania poleceń. Na przykład, jeśli często korzystasz z określonego zestawu funkcji finansowych, możesz utworzyć dedykowaną grupę "Moje funkcje finansowe" i umieścić w niej najczęściej używane formuły. Aby dodać polecenie do grupy, wybierz je z lewej kolumny i kliknij przycisk "Dodaj".

Warto eksperymentować z różnymi układami, ale zachowaj przy tym umiar i logiczną strukturę. Zbyt rozbudowana personalizacja może paradoksalnie utrudnić pracę, zamiast ją usprawniać. Dobrą praktyką jest tworzenie maksymalnie kilku własnych kart, z jasno określonym przeznaczeniem każdej z nich. Pamiętaj też, że zawsze możesz wrócić do ustawień domyślnych, klikając przycisk "Resetuj" w oknie personalizacji.

Pasek szybkiego dostępu

Table of Contents

Podstawy interfejsu i nawigacja w arkuszu

Wstążka i jej dostosowywanie

Pasek szybkiego dostępu