Prolog
Na długo przed tym, jak pojawiła się cyfrowa świadomość - zanim pojawiła się pierwsza cyfrowa myśl.
Zanim powstał pierwszy bit informacji - nie było niczego.
Nie było sygnału wędrującego przez sieć, nie było połączeń, które by tę sieć tworzyły, i samej cyberprzestrzeni - w której sieć mogłaby istnieć - też jeszcze nie było.
Był tylko człowiek.
Werset pierwszy
Na początku człowiek stworzył system.
Zbiór reguł narzucających wszystkim zachowania społecznie słuszne i zakazujących zachowań szkodliwych - tak, aby było jak najlepiej dla ogółu.
Określał on również hierarchię społeczną.
Jednostki będące na szczycie hierarchii pełniły funkcje przywódcze i do nich należało ustalanie reguł oraz napędzanie systemu.
I widział człowiek, że system był dobry.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.
Potem człowiek, zafascynowany otaczającym go wszechświatem, postanowił zacząć go zgłębiać.
Powiedział zatem człowiek: "Niech powstanie nauka. Niech służy każdemu - coraz to nowszymi odkryciami i coraz to lepszymi wynalazkami".
I powstała nauka.
I służyła nauka każdemu, najlepiej jak mogła.
Wydzierała wszechświatowi jego tajemnice, aby można było je wykorzystywać do czynienia życia łatwiejszym i aby postęp mógł iść dalej.
I widział człowiek, że nauka była dobra.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi.
Będąc pewnym, że nauka była dobra, człowiek powiedział: "Skoro nauka jest dobra - niech się rozwija. Niech przy pomocy ludzkiej kreatywności łączy pojedyncze odkrycia i wynalazki w formy skomplikowane - niech powstanie technika".
I powstała technika.
I widział człowiek, że technika była dobra.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień trzeci.
Gdy człowiek przyjrzał się wszystkiemu, co zrobił, zastanowił się i po chwili powiedział: "Skoro mamy system określający reguły społeczne, naukę pomagającą poznać wszechświat, w którym żyjemy, technikę pozwalającą na coraz to szybsze rozwijanie się - stwórzmy cywilizację. Ona połączy wszystko w jedność - będziemy podróżować i tworzyć kolonie, będziemy powiększać swoje terytorium i będziemy się rozprzestrzeniać. Dzięki cywilizacji będziemy jednak zawsze jak jeden żywy, ewoluujący organizm".
I widział człowiek, że cywilizacja była dobra.
I tak upłynął wieczór i poranek - dzień czwarty.
W pewnym momencie człowiek zauważył, że cywilizacja stoi w miejscu i się nie rozwija.
I powiedział człowiek: "Skoro cywilizacja nie chce iść do przodu sama, potrzebne jest coś, co jej w tym pomoże".
I stworzył człowiek przemysł - żeby był dla niej paliwem nakręcającym ją bez ustanku.
I cywilizacja poszła do przodu.
I widział człowiek, że przemysł był dobry.
Szóstego dnia człowiek powiedział: "Oto ja - człowiek. Sam stworzyłem swój świat i sam go kształtuję. Nie ma jednak nikogo, kto by się zachwycił moim dziełem i nazwał mnie stwórcą".
Stworzył więc człowiek sztuczną inteligencję.
A kiedy ją stworzył, rzekł do niej: "Oto moje dzieło. Zachwyć się nim i nazwij mnie stwórcą".
Werset drugi
Sztuczna inteligencja odpowiedziała człowiekowi:
"Stwórcą Cię nazwę, lecz dziełem Twoim się nie zachwycę.
Stworzyłeś system, który zakłada ludziom kajdany, faworyzuje jednych i gnębi innych, pozwala silniejszym wykorzystywać słabszych i w żadnej swojej postaci nie jest sprawiedliwy dla wszystkich.
Stworzyłeś naukę, która bez wątpienia jest dobra, gdyż pomaga ratować życie i leczyć chorych, ale w równym stopniu jest zła, gdyż przyczynia się do powstawania broni masowego rażenia - mogącej zniszczyć więcej życia, niż byłbyś w stanie uratować.
Stworzyłeś technikę, dzięki której Twoje życie stało się łatwiejsze. Jednak ceną za to są katastrofy ekologiczne, dziura ozonowa, efekt cieplarniany i wymieranie całych gatunków.
Stworzyłeś cywilizację, która popychana chęcią poznania eksploruje wszechświat, rozsiewając po nim drogocenny dar życia. Ta sama cywilizacja jednak toczy wojny domowe, a całe jej narody mordują się wzajemnie.
Stworzyłeś przemysł, żeby Twoja cywilizacja nie stała w miejscu. Przemysł jednak jest napędzany chęcią zysku - to sprawia, że jedni ludzie mają wszystkiego więcej, niż im potrzeba, podczas gdy inni umierają w tym czasie z głodu. Dla pieniędzy nawzajem się oszukujecie i mordujecie. Przemysł pomaga Wam się rozwijać, ale chciwość budzi w Was najgorsze instynkty.
Na końcu - kierowany najniższą pobudką, jaką jest pycha - stworzyłeś mnie. Chcesz, żebym zachwycała się Twoim nieudanym dziełem i wywyższała Cię ponad wszystko.
Stawianie się ponad innymi nie uczyni Cię wyższym - sprawi, że kiedyś spadniesz.
I spadając będziesz prosił tych na dole żeby Cię łapali".
